βιβλία

Moby Porcelain - Μια αυτοβιογραφία - Vegan in Athens

Βιβλίο: Porcelain: Μια αυτοβιογραφία – Moby

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν η ηλεκτρονική μουσική και τo rave ήταν στο αποκορύφωμά τους, ήμουν μια έφηβη που ενθουσιαζόταν με την rock, την punk και την brit pop που επίσης εκείνη την εποχή αναδυόταν. Άκουγα Ramones, Pulp και Oasis αγνοώντας οποιαδήποτε κασέτα (και αργότερα cd) περιείχε κάποιο άλλο είδος. “Καταρχήν αυτό δεν είναι μουσική” έλεγα για την ηλεκτρονική, όποτε και αν γινόταν κουβέντα. Ένα απόγευμα όμως στις αρχές των ’00s, στο μικροσκοπικό, φοιτητικό μου σπίτι άκουγα για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο το “Everloving” από τον δίσκο “Play” και ένιωσα ότι ακούω κάτι διαφορετικό και μοναδικό μετά από καιρό. Παρότι το συγκεκριμένο κομμάτι δεν είναι το ηλεκτρονικό παράδειγμα που συναντάμε στη μουσική του Moby, μέσα του είναι ευδιάκριτο το προσωπικό του στυλ, η υπογραφή του, το αέρινο και αισιόδοξο στοιχείο. Νομίζω στην Ελλάδα, οι περισσότεροι γνωρίσαμε τον Moby μέσα από τους δίσκους “Play” και “18”, από τους οποίους ακόμα και σήμερα 16-18 χρόνια μετά παίζονται κομμάτια στα ραδιόφωνο. Από την άλλη πολλοί από εμάς ξαναγνωρίσαμε τον Moby ως ένθερμο υποστηρικτή των δικαιωμάτων των μη ανθρώπινων ζώων, ως vegan ακτιβιστή.

Στο Porcelain διαβάζουμε ότι ήδη από το 1987, όταν ακόμα δεν ήταν γνωστό καν πώς προφέρεται η λέξη “vegan” ο Moby είχε υιοθετήσει αυτό τον τρόπο ζωής για ηθικούς λόγους. Σήμερα, ακριβώς τριάντα χρόνια μετά, ο αγώνας για τα δικαιώματα των μη ανθρώπινων ζώων βρίσκεται για αυτόν στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων του. Ο γνωστός μουσικός σήμερα ζει στο Λος Άντζελες, έχει το δικό του vegan εστιατόριο και δίνει μια συναυλία το χρόνο, τα έσοδα της οποία πηγαίνουν σε φιλοζωικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς. Φυσικά παραμένει πάντα μουσικός αλλά σήμερα η μουσική γι’ αυτόν δεν είναι μέσο βιοπορισμού, αλλά ελεύθερης έκφρασης – οι πιο πρόσφατοι δίσκοι του είναι αρκετά διαφορετικοί από αυτούς που τον καθιέρωσαν, μια επιστροφή στην παλιά του αγάπη, την πανκ. Μέσα σε όλα αυτά, ο Moby, που το όνομα του πήρε από τον Moby Dick, λόγω μιας μακρινής συγγένειας με τον Herman Melville, συγγραφέα του γνωστού παραμυθιού, δοκίμασε τα συγγραφικά του γονίδια, γράφοντας ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο που περιγράφει μια δεκαετία από την ζωή του από το 1989 έως το 1999.

Ως αναγνώστρια το βρήκα ζωντανό, ειλικρινές, διασκεδαστικό, συνήθως, αλλά και αρκετά συναισθηματικό. Χαμογέλασα πολλές φορές με τις εμμονές και τις αθώες ή σοβαρές ανησυχίες της νεανικής του ηλικίας, αισθάνθηκα ότι γνώρισα τα γεγονότα πίσω από πολλά αγαπημένα μουσικά κομμάτια, ταυτίστηκα με την ευαισθησία του απέναντι στα ζώα, ανθρώπινα και μη ανθρώπινα και απόρησα με τις θρησκευτικές του εμμονές που δημιουργούσαν ένα ενοχικό υπόστρωμα κάτω από απλές καθημερινές χαρές, λυπήθηκα για την εξάρτησή του από το αλκοόλ στο δεύτερο μισό των ’90s . Το Porcelain (που πήρε τον τίτλο του από το ομώνυμο κομμάτι στον δίσκο “Play”) δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα μουσικό βιβλίο, μια αφήγηση πλαισιωμένη αυστηρά γύρω από την καριέρα ενός μουσικού που αναδείχτηκε ή βυθισμένη στην ιστορία κάθε δίσκου εκείνης την δεκαετίας. Αν και δεν λείπουν τέτοιες σελίδες, αυτές δεν έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα στις διηγήσεις από οτιδήποτε άλλο σημαντικό, ενδιαφέρον, αστείο ή συγκινητικό συνέβαινε στη ζωή του μουσικού-συγγραφέα εκείνη την εποχή, όπως τα ρέιβ πάρτι σε καταπράσινα δάση με την ανατολή του ήλιου, το άγχος για την υποχώρηση της γραμμής των μαλλιών του, οι κρίσεις πανικού. Το βιβλίο αυτό λειτουργεί σαν μια βαθιά εξομολόγηση, ένα μοίρασμα ψυχής.

Το Porcelain, πριν μας πάει στο 1989, ξεκινά με ένα σύντομο αλλά σημαντικό πρόλογο δανεισμένο από μια στιγμή του 1976, όπου ο δέκα ετών Moby βρίσκεται σ’ ένα χώρο πλυντηρίων αυτοεξυπηρέτησης μαζί με την μητέρα του, αντιμέτωπος με την φτώχεια, το κρύο και την βαρεμάρα. Διαφυγή του ήταν η μουσική του ραδιοφώνου – έναυσμα να ατενίζει το μέλλον του και να το φαντάζεται ευτοπικό, ένα μεγάλο πάρτι όπου χιλιάδες άνθρωποι θα του χαμογελούν και θα τον καλωσορίζουν. Αυτή η σκηνή θα έρθει ξανά και ξανά στο μυαλό μου όταν διαβάζοντας για την ζωή του διαπιστώνω κάτι που πιο εύκολα βλέπουμε στους άλλους παρά στον εαυτό μας, το γεγονός δηλαδή ότι όσο κι αν μεγαλώνουμε, όσο επιτυχημένοι/ες και αν γινόμαστε, το φοβισμένο παιδί μέσα μας, αν δεν το εντοπίσουμε και δεν το καθησυχάσουμε, μπορεί να επανέρχεται ξανά και ξανά στο προσκήνιο με την μορφή φόβων, ζήλιας, πανικού, συμπλεγμάτων, κλέβοντας την χαρά από την κάθε μέρα, την κάθε στιγμή.

Το υπόλοιπο βιβλίο χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια ξεκινώντας από το 1989, όπου ο Moby ζούσε σε μια επαρχιακή πόλη έξω από την Νέα Υόρκη. Ξεκινά ως ένας DJ μερικής απασχόλησης, τόσο φτωχός που ζει σε ένα δωμάτιο ενός εγκαταλειμμένου, παλιού εργοστασίου, με μέγεθος εννιά τετραγωνικά μέτρα και μετά βίας κερδίζει τα προς το ζην. Ήδη είναι παθιασμένος χριστιανός, straight edge (πανκ υποκουλτούρα που απέχει από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τον καπνό), vegan αλλά και αρκετά ονειροπόλος ώστε με τις ελάχιστες οικονομίες του να επισκέπτεται επίμονα την Νέα Υόρκη με τον Metro North και να τριγυρίζει μοιράζοντας demo της μουσικής του, τα οποία πιθανότατα δεν άκουγε κανένας. Το όνειρό του τότε ήταν να παίζει DJ σε ένα από τα κλαμπ της Νέας Υόρκης και να πάει να ζήσει εκεί, στην τότε πόλη των ονείρων του, των ευκαιριών και της ζωής. Στα επόμενα κεφάλαια παρακολουθούμε την ροή των ευκαιριών και την λαχτάρα του να τις αδράξει, την πραγματοποίηση των καλλιτεχνικών ονείρων του, την κατάκτηση δόξας και πλούτου και τέλος την αδυναμία όλων αυτών των επιτυχημένων στόχων να οδηγήσουν στην ευτυχία και την ηρεμία. Το φτωχό παιδί του 1989 που ζει την κάθε στιγμή φαίνεται πιο χαρούμενο από τον επιτυχημένο μουσικό που το 1999 αλκοολικός προσπαθούσε να ξεχάσει την δυστυχία του μέσα σε εφήμερες απολαύσεις και να γράψει έναν “τελευταίο” δίσκο, το Play, για να αποχωρήσει από την μουσική σκηνή με το κεφάλι ψηλά.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πολύ ζωντανό ύφος, εναλλάσσοντας διηγήσεις που αφορούν προσωπικές πτυχές τις ζωής του με ιστορίες επικεντρωμένες στην καλλιτεχνική του πορεία – όχι ότι είναι πάντα σαφές το όριο ανάμεσα στα δύο. Επιπλέον, ένα στοιχείο που δίνει ζωντάνια στο κείμενο είναι οι συνειρμοί που φέρνουν ενδιαφέρουσες παρενθέσεις και εγκιβωτισμένες ιστορίες, διηγήσεις μέσα στις διηγήσεις που αποκαλύπτουν σημαντικές στιγμές όχι μόνο μέσα από την δεκαετία 1989-1999 αλλά και από την παιδική και εφηβική του ηλικία. Νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό τα συγγραφικά γονίδια της οικογένειας πέρασαν και στον Moby!

Πέρα από το να διαβάσουμε για την προσωπικότητα, την προσωπική ζωή και την μουσική σκηνή εκείνης της δεκαετίας στην Νέα Υόρκη, θα απολαύσουμε vegan γεύματα στο Angelica kitchen, το παλιότερο και γνωστότερο vegan εστιατόριο της ΝΥ (το οποίο έκλεισε πρόσφατα μετά από 40 χρόνια λειτουργίας) και σάντουιτς με φυστικοβούτυρο και μαρμελάδα στο αεροπλάνο, θα μάθουμε να φτιάχνουμε τηγανίτες με αλεύρι ολικής και βατόμουρα και να τις απολαμβάνουμε φιλοσοφώντας για το νόημα της ζωής κάτω από τα αστέρια, θα περπατήσουμε παρέα μαζί του ξημερώματα στην Αθήνα, θα κλάψουμε και θα γελάσουμε. Αυτό όμως που μου έμεινε σαν τελική αίσθηση τις δυο φορές που διάβασα το βιβλίο είναι ότι γνώρισα τον Moby, σαν να είχαμε πάει οι δυο μας για έναν καφέ και να μου άνοιξε την ψυχή του. Νιώθω ότι γνώρισα έναν απλό και ειλικρινή άνθρωπο, με προτερήματα και ελαττώματα, φόβους, αγάπες, συναισθήματα, ένα ευαίσθητο και καλοσυνάτο πλάσμα που ακολούθησε την καρδιά του με οποιοδήποτε κόστος και ακολουθώντας την καρδιά του αγωνίστηκε και αγωνίζεται ακόμα για έναν κόσμο χωρίς βία, χωρίς εκμετάλλευση των ανθρώπινων και μη ανθρώπινων ζώων, ένα κόσμο γεμάτο πράσινη φύση και γαλάζιο ουρανό, έναν κόσμο στον οποίο θα ηχεί μόνιμα μια υπέροχη, χαρούμενη μουσική.

Εκδ. Ροπή, 2016, μτφ Αφροδίτη Γεωργαλιού, σελ. 427, [Moby – Porcelain: A Memoir, 2016]

Facebookpinterestmail
Η Μελέτη της Κίνας - The China Study - Vegan in Athens

Βιβλίο: The China Study – Η Μελέτη της Κίνας: Αναθεωρημένη και διευρυμένη έκδοση – T. Colin Campbell & ThomasM. Campbell II

H Μελέτη της Κίνας, γνωστή ως The China Study, κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Αμερική το 2006, το ίδιο περίπου διάστημα που η ηθική έδινε μέσα μου την τελική μάχη απέναντι σε μια εδραιωμένη διατροφική συμπεριφορά, βασισμένη στον πόνο και την εκμετάλλευση των ζώων. Ψάχνοντας να στηρίξω κάπου την “παράλογη” για τα τότε ελληνικά δεδομένα απόφασή μου να σταματήσω την κατανάλωση ζωικών, άρχισα να ψάχνω πληροφορίες στο διαδίκτυο και ο τίτλος “The China Study” βρισκόταν όλο και συχνότερα μπροστά μου. Οι συζητήσεις που είχε προκαλέσει η έκδοση της μελέτης σχετικά με τα οφέλη της φυτοφαγίας στην υγεία ήταν πολλές, ωστόσο οι ενστάσεις μου σχετικά με την χρήση των πειραματόζωων ιδιαίτερα στις μελέτες για τον καρκίνο και οι ανεπαρκείς αναφορές στα δικαιώματα των ζώων με είχαν προκαταβάλει, αρχικά τουλάχιστον, αρνητικά απέναντί της. Τελικά, η ανάγκη να το διαβάσω δημιουργήθηκε μέσα μου αργότερα όταν, βομβαρδισμένη από πολλές και συχνά αντιφατικές πληροφορίες σχετικά με τα τι και πώς της φυτοφαγίας, θέλησα να ενημερωθώ από μια έγκυρη πηγή για το αν μια φυτοφαγική διατροφή ήταν πράγματι ασφαλής και για το πώς θα έπρεπε να είναι δομημένη, καθώς το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όσο χρήσιμα και αν είναι, σίγουρα δεν αποτελούν αξιόπιστες πηγές πληροφόρησης. Αντίθετα το βιβλίο αυτό, συνιστά προϊόν μιας μακροχρόνιας και σοβαρής επιστημονικής έρευνας.

Ακόμα θυμάμαι την αίσθηση σιγουριάς και ορθότητας που ένιωσα για την επιλογή μου καθώς και το “οπλοστάσιο” των επιχειρημάτων υπέρ της φυτοφαγίας που απέκτησα όταν διάβαζα την πρώτη έκδοση του The China Study στα αγγλικά και έτσι, πριν λίγο καιρό αποφάσισα να το ξαναδιαβάσω, δοκιμάζοντας αυτή τη φορά την μεταφρασμένη, αναθεωρημένη και διευρυμένη έκδοση του. Και ενώ θεωρούσα ότι είχα εξοικειωθεί με τις μελέτες και τις ιδέες του βιβλίου, βρέθηκα για άλλη μια φορά να κουνάω το κεφάλι μου με επιδοκιμασία και θαυμασμό μπροστά στην πληθώρα των στοιχείων που αποδεικνύουν ότι μια ισορροπημένη φυτική διατροφή είναι ικανή όχι μόνο να προλάβει αλλά ακόμα και να ανατρέψει πολλές ασθένειες.

Η Μελέτη της Κίνας - The China Study - Vegan in Athens

Στην Μελέτη της Κίνας, ο Τ. Colin Campbell, ομότιμος καθηγητής Βιοχημείας της Διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Cornell, σε συνεργασία με τον γιο του Thomas Campbell, παρουσιάζει με λεπτομέρεια πώς ο ίδιος, μεγαλωμένος σε μια γαλακτοπαραγωγική φάρμα και έχοντας υιοθετήσει ένα μοντέλο διατροφής βασισμένο στα ζωικά προϊόντα, μέσα από την ερευνητική του σταδιοδρομία, κατέληξε σε συμπεράσματα που υποδεικνύουν ότι μια διατροφή αποτελούμενη από μη επεξεργασμένες φυτικές πρώτες ύλες μπορεί να είναι ασπίδα απέναντι σε μια πληθώρα ασθενειών όπως ο καρκίνος, οι καρδιοπάθειες, ο διαβήτης και η παχυσαρκία. Χρησιμοποιώντας την επιστημονική μέθοδο και τα δεδομένα από μελέτες τριών δεκαετιών, οι Campbell διερευνούν τη σύνδεση της διατροφής με τις σοβαρές ασθένειες της σύγχρονης εποχής, ενώ δεν παραλείπουν να θίξουν και άλλα σημαντικά ζητήματα όπως τους κινδύνους που κρύβουν μερικές από τις πιο δημοφιλείς δίαιτες, πολλές από τις οποίες δεν στηρίζονται σε αξιόπιστα επιστημονικά δεδομένα, τον έλεγχο της τροφής που επιτυγχάνουν μέσα από τη διαφήμιση οι εταιρείες παραγωγής επεξεργασμένων τροφίμων και την επιρροή που συχνά αυτές έχουν στην πολιτεία και στην επιστημονική κοινότητα.

Μόνο κάποιος βαθιά εξοικειωμένος με το σύστημα μπορεί να διακρίνει τις ειλικρινείς θέσεις που βασίζονται στην επιστήμη και τις ανειλικρινείς, ιδιοτελείς θέσεις. Ήμουν κομμάτι του συστήματος για πολλά χρόνια, σε πολύ ανώτερα επίπεδα, και είδα αρκετά ώστε να είμαι σε θέση να πω ότι η επιστήμη δεν είναι πάντα η ειλικρινής αναζήτηση της αλήθειας που τόσοι πολλοί πιστεύουν ότι είναι. Περιλαμβάνει πάρα πολύ συχνά χρήματα, δύναμη, εγωισμό και προστασία των προσωπικών συμφερόντων πάνω από το κοινό καλό. (σελ 314)

Η Μελέτη της Κίνας - The China Study - Vegan in Athens
T. Colin Campbell

Μελετώντας το βιβλίο θα παρακολουθήσουμε πώς ο Τ. Colin Campbell και οι συνεργάτες του αντιλήφθηκαν την σχέση μεταξύ κατανάλωσης ζωικών και εκδήλωσης ασθενειών και ποιες ερευνητικές μεθόδους χρησιμοποίησαν μέχρι να φτάσουν στην εξαγωγή των συμπερασμάτων που οδήγησαν πατέρα και γιο στο να συγγράψουν το παρόν βιβλίο. Πέρα από την μελέτη των διατροφικών συνηθειών και παραγόντων του τρόπου ζωής που σχετίζονται με την θνησιμότητα λόγω ασθένειας στην ηπειρωτική Κίνα και την Ταϊβάν (γνωστή ως Μελέτη της Κίνας) τα συμπεράσματα τους βασίζονται και σε στοιχεία που προήλθαν από επιπρόσθετα ερευνητικά προγράμματα και εργαστηριακές μελέτες σχετικά με την διατροφή, τα οποία διεξάγονταν παράλληλα. Ο όγκος και η βαρύτητα αυτών των μελετών όπως διαβάζουμε ήταν τέτοια που, όχι άδικα ίσως, το βιβλίο αυτό έχει χαρακτηριστεί ως το πιο σημαντικό βιβλίο των τελευταίων εβδομήντα πέντε ετών για την διατροφή και την υγεία από τον εκδότη του Living Nutrition Magazine.

Επισκέπτεστε τον γιατρό σας για να λάβετε συμβουλές για την υγεία σας και στην αίθουσα αναμονής βρίσκετε ένα περιοδικό 243 σελίδων με τίτλο “Οικογενειακός γιατρός: Ο οδηγός σας για υγεία και ευεξία. Το περιοδικό […] είναι γεμάτο από ολοσέλιδες έγχρωμες διαφημίσεις για McDonald’s, Dr Pepper, πουτίγκα σοκολάτας και μπισκότα Oreo. Αγοράζετε το National Geographic Kids ένα περιοδικό που δημοσιεύεται από την National Geographic Society “για τις ηλικίες των έξι και άνω”, περιμένοντας να βρείτε άρθρα ανάλογα της ηλικίας στην οποία απευθύνεται. Οι σελίδες του, ωστόσο, είναι γεμάτες διαφημίσεις Twinkies, M&Ms, Frosted Flakes, Froot Loops, Hostess CupCakes και Xtreme Jell-O Pudding Sticks.

Αυτό είναι που οι επιστήμονες και ακτιβιστές τροφίμων στο Πανεπιστήμιο του Γέηλ αποκαλούν τοξικό περιβάλλον τροφίμων. Είναι το περιβάλλον στο οποίο οι περισσότεροι από εμάς ζούμε σήμερα,

γράφει ο John Robbins (σελ. xxvii), o συγγραφέας του Diet for a New America για την Μελέτη της Κίνας, υποδεικνύοντας ένα κατεστημένο που επιβάλλει η βιομηχανία τροφίμων και το οποίο σε καμία περίπτωση δεν στοχεύει στο όφελος των καταναλωτών. Απ’ ότι φαίνεται όμως υποστηρίζεται, μεταξύ άλλων, ακόμα και από περιοδικά που έχουν ως κεντρικό τους άξονα την διατήρηση της υγείας ή και το σεβασμό προς τα παιδιά. Και αν μέχρι πρόσφατα θεωρούσαμε ότι τέτοιου είδους “σκευωρίες” ήταν αποτελεσματικές μόνο στην Αμερική, επαναλαμβάνοντας αυτάρεσκα και με μια δόση ψευδούς ανωτερότητας την λέξη “αμερικανάκια” όποτε θέλαμε να υποδηλώσουμε ότι εμείς ως λαός δεν πέφτουμε στην όποια παγίδα, όπως αυτή της βιομηχανίας τροφίμων, τα σύγχρονα δεδομένα της υγείας στη χώρα – επίκεντρο της “μεσογειακής διατροφής” έχουν πάψει πλέον να φαίνονται αισιόδοξα, αφού δεν απέχουν και πολύ από αυτά που περιγράφονται στο The China Study. Ωστόσο ο T. Colin Campbell τονίζει ότι η ελπίδα ότι η γενετική έρευνα θα οδηγήσει σε φαρμακευτικές θεραπείες για ασθένειες, αγνοεί πιο ισχυρές λύσεις που μπορούν να εφαρμοστούν σήμερα (σελ. xxxiv) εννοώντας ότι η στροφή προς μια φυτοφαγική διατροφή, βασισμένη σε μη επεξεργασμένες τροφές μπορεί να παρεμποδίσει ακόμα και να θεραπεύσει ασθένειες.

Η Μελέτη της Κίνας - The China Study - Vegan in Athens

Ίσως διαβάζοντας ήδη τα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου αναρωτηθούμε εύλογα, γιατί μια τόσο ουσιαστική και εις βάθος μελέτη δεν έχει ακόμα ανατρέψει τα σύγχρονα διατροφικά δεδομένα παγκοσμίως; Ο T. Colin Campbell πιστεύει ότι ένας από τους λόγους για τους οποίους η γνώση αυτή παραμένει άγνωστη στο κοινό είναι ότι αποτύχαμε να μελετήσουμε ή ακόμα και να συζητήσουμε αυτή τη βασική έννοια της διατροφής σε εργαστήρια, αίθουσες διαλέξεων, ιατρικές κλινικές και αίθουσες συνεδριάσεων χάραξης πολιτικών. Και προσθέτει ότι ακόμα χειρότερο είναι το γεγονός ότι γίνονται συνεχώς δυναμικές προσπάθειες από μια ολιγαρχία που αποτελείται από τη βιομηχανία, την κυβέρνηση, την ακαδημαϊκή κοινότητα, την ιατρική πρακτική και τα ΜΜΕ να στερήσουν τη γνώση αυτή από το κοινό! (σελ 434).

Και μπορεί η μελέτη αυτή να μην εξετάζει τους ηθικούς λόγους που επιβάλλουν την αποχή από τα ζωικά προϊόντα, πραγματεύεται όμως ενδελεχώς τους περισσότερους συσχετισμούς μεταξύ φυτοφαγίας και υγείας απαντώντας σε όλα τα συναφή ερωτήματα. Τελικά είναι η vegan διατροφή ασφαλής; Η απάντηση των συγγραφέων δεν είναι απλώς μια συγκατάβαση, αλλά περισσότερο συνιστά μια δραστική παρακίνηση υπέρ της υιοθέτησής της.

Oι πληροφορίες σχετικά με τα οφέλη της φυτοφαγικής διατροφής με μη επεξεργασμένες τροφές, κατά τη γνώμη μου, είναι η πιο προοδευτική είδηση στην ιστορία της δυτικής ιατρικής. Μπορεί να είναι ο λιγότερο ταξιδεμένος δρόμος, αλλά είμαι βέβαιος ότι θα γίνει η λωρίδα ταχείας κυκλοφορίας του μέλλοντος. Δεν έχουμε καμία άλλη επιλογή. (σελ. 437) αναφέρει ο T. Colin Campbell.

 

Εκδ. Συμμετρία, 2017, μτφ Σπύρος Αθανασόπουλος, σελ. 560 [T. Colin Campbel & Thomas M. Campbell II, The China Study: Revised and Expanded Edition: The Most Comprehensive Study of Nutrition Ever Conducted and the Startling Implications for Diet, Weight Loss, and Long-Term Health, 2016]

Facebookpinterestmail
Book Vegan is Love - Βιβλίο Βίγκαν σημαίνει αγάπη - Vegan in Athens

Τρία βιβλία για μικρούς φυτοφάγους

Υιοθετώντας τον vegan τρόπο ζωής, συνειδητοποίησα ότι όφειλα να αναπτύξω την επιχειρηματολογία μου αλλά και να οικοδομήσω εκ νέου το αξιακό μου σύστημα, αναγνωρίζοντας σε όλα τα πλάσματα δικαιώματα στη ζωή και την ελευθερία. Για το σκοπό αυτό αναζήτησα την βιβλιογραφία και με χαρά συνειδητοποίησα ότι ο βίγκαν (ή vegan ή βέγκαν αλλά ας μην χαθούμε στη μετάφραση) τρόπος ζωής υποστηριζόταν από πολλούς ανθρώπους μεταξύ των οποίων σημαντικούς φιλόσοφους, και ειδικούς στην υγεία και την διατροφή. Όμως πώς θα μπορούσα να εμφυσήσω σε ένα παιδί που μεγαλώνει στην σύγχρονη κοινωνία την αγάπη και τον σεβασμό για όλα τα πλάσματα και για το περιβάλλον; Πώς θα έβρισκα τα λόγια και τις παραστάσεις που θα ενέπνεαν το παιδί αυτό να απαρνηθεί τις βίαιες κοινωνικές νόρμες;

Τα τελευταία χρόνια που εργάζομαι ως εκπαιδευτικός αλλά και ως ειδικευμένη στην Νευροβιολογία, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η προσωπικότητα μας διαμορφώνεται ως επί το πλείστον στην παιδική ηλικία, ανάλογα με τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε. Στο σημείο αυτό, ο ρόλος του παιδικού βιβλίου και ειδικά του βιβλίου που δίνει έμφαση στην εικόνα, είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς όχι μόνο ψυχαγωγεί το παιδί, αλλά ταυτόχρονα του προσφέρει γνώσεις, το βοηθά να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του και να καλλιεργήσει στάσεις και αξίες.

Σήμερα λοιπόν σας παρουσιάζω, μέσα από την δική μου ματιά, τρία βιβλία μπορούν να μας προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια στην προσπάθειά μας να μεγαλώσουμε υπεύθυνους και γεμάτους αγάπη ανθρώπους! Παρότι απευθύνονται σε ηλικίες από 3-7 ετών, θα διαπιστώσετε ότι όχι μόνο είναι κατάλληλα και για μεγαλύτερα παιδιά, όλων των τάξεων (αν και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε τις πολλές τους ερωτήσεις) αλλά και για ενήλικους!

Thats Why Dont Eat Animals - Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα - Vegan in Athens

Ruby Roth – Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα

Στο “Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα” η Ruby Roth, συγγραφέας και εικονογράφος του βιβλίου, προσπαθεί να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση προς όλα τα παιδιά της γης, καλώντας τα δικά μας παιδιά να αναρωτηθούν σχετικά με την αξία της συντροφιάς, της οικογένειας, της ελευθερίας στην δική μας ζωή πρώτα και στην ζωή των ζώων κατ’ αναλογία. Το παιδί μαθαίνει ποια είναι η πραγματική φύση ορισμένων από τα ζώα που χρησιμοποιούνται ως τροφή από τον άνθρωπο, πώς θα ζούσαν αν βρισκόντουσαν ελεύθερα στη φύση και αμέσως μετά παρουσιάζει με ήπιο αλλά εύστοχο τρόπο τις συνθήκες διαβίωσης στις βιομηχανίες κρέατος ή τις εχθρικές θάλασσες, αφήνοντας το ίδιο το παιδί να σκεφτεί και να αξιολογήσει το κατά πόσο είναι ηθική και εύλογη η στάση του ανθρώπου απέναντι στα ζώα.

Το γουρουνάκι στη φάρμα εκτροφής ενδεχομένως περνά όλη του τη ζωή μόνο του, παχαίνοντας μέσα σε ένα τόσο μικροσκοπικό μαντρί που ούτε να στρίψει δεν μπορεί… Τα γουρουνάκια έχουν ανάγκη να βλέπουν, να ακούν, να αγγίζουν το ένα το άλλο… Η αγάπη είναι μέρος της φύσης τους.

Thats Why Dont Eat Animals - Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα - Vegan in Athens

Επιπλέον τονίζεται η σημασία των δασών και των επιπτώσεων της αποψίλωσής τους, αλλά και τα οφέλη της φυτοφαγίας κλείνοντας με ένα πολύ ενθαρρυντικό και αισιόδοξο μήνυμα, ως οφείλει να κάνει ένα παιδικό βιβλίο.

Συνεπώς δεν πρόκειται για παραμύθι ή συλλογή διηγημάτων αλλά για μια παρουσίαση, με απλό λόγο και πλούσια εικονογράφηση, της πραγματικότητας των ζώων, προσαρμοσμένη έτσι ώστε να μην είναι ωραιοποιημένη από την μία αλλά και να σέβεται τον ευαίσθητο ψυχικό κόσμο των παιδιών από την άλλη. Αυτό που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι οι εικόνες της Ruby Roth, που είναι φτιαγμένες με ένα ιδιαίτερο στυλ και χρωματισμούς που συνάδουν κάθε φορά με το συναισθηματικό φορτίο των κειμένων. Επίσης στις απεικονίσεις πολλών ζώων, δίνεται έμφαση στο κεφάλι τους, το οποίο αναπαριστάται μεγαλύτερο σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα, πιθανώς για να υπογραμμιστεί και μέσω της εικόνας ότι και τα μη ανθρώπινα ζώα έχουν πρόσωπο, προσωπικότητα, προσωπικές ανάγκες και δικαιώματα.

Σήμερα λοιπόν που το ζήτημα της σκλαβιάς και της εκμετάλλευσης των μη ανθρώπινων ζώων καθώς και πλήθος άλλων οικολογικών ζητημάτων έχουν πάρει δραματικές διαστάσεις, το “Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα”, που πραγματεύεται ηθικά ορθότερα πρότυπα ζωής, μπορεί να αποτελέσει έναν ικανό σύμμαχο στην προσπάθειά του κάθε γονιού που επιθυμεί να διδάξει στα παιδιά του αυτά που πιθανότατα εμείς δεν διδαχτήκαμε, δηλαδή να ζούμε συνειδητά και υγιεινά, αλλά και να επιτρέπουμε και στα άλλα πλάσματα γύρω μας να κάνουν το ίδιο.

Εκδόσεις Arigata, 2016, σελ. 50, μετάφραση: Ελευθερία Γεράρη

Book Vegan is Love - Βιβλίο Βίγκαν σημαίνει αγάπη - Vegan in Athens

Ruby Roth – Βίγκαν σημαίνει αγάπη

Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως και εικονογράφου Ruby Roth, στο οποίο επιχειρεί να κινητοποιήσει τους μικρούς αναγνώστες να αναπτύξουν την αγάπη, την συμπόνια και την υπευθυνότητα απέναντι στον πλανήτη, τα έμβια όντα αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό, επιλέγοντας τον βίγκαν τρόπο ζωής.

Το “Βίγκαν σημαίνει αγάπη” αν ειδωθεί ως συνέχεια του πρώτου της βιβλίου “Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα”, μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί μια εμβάθυνση στους τρόπους με τους οποίους οι καθημερινές μας επιλογές επιδρούν στο περιβάλλον, τα ζώα, τους ανθρώπους και το κλίμα. Όπως και στο προηγούμενο βιβλίο έτσι και εδώ, η Ruby Roth χρησιμοποιεί απλή γλώσσα για να μεταφέρει στα παιδιά ειρηνικά μηνύματα με εύληπτο τρόπο. Καθώς αναφέρετε κυρίως σε παιδιά μικρότερης ηλικίας, τα κείμενα παραμένουν μικρά και σαφή ενώ συνδυάζονται με μεγάλες, όμορφες εικόνες οι οποίες μέσω των χρωματισμών και των αναπαραστάσεων τους αποδίδουν την ατμόσφαιρα των κειμένων, ενθαρρύνοντας τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τα συναισθήματά τους απέναντι στα ζώα, να τα αναγνωρίσουν να τα αποδεχτούν και να υιοθετήσουν μια στάση ζωής όχι απλώς λιγότερο ζημιογόνα αλλά, στο βαθμό που είναι εφικτό, ωφέλιμη προς τα ζώα και τον πλανήτη.

 Όταν καλλιεργούμε έναν κήπο ή αγοράζουμε βιολογικά τρόφιμα από τους παραγωγούς της περιοχής μας, προστατεύουμε το περιβάλλον και τα ζωύφια, τα πουλιά και τις μέλισσες που βοηθούν την σοδειά μας να ανθίσει.

Στο “Βίγκαν σημαίνει αγάπη”, η συγγραφέας καταγράφει την πραγματικότητα των ζώων, ευαισθητοποιεί σχετικά με τις επιπτώσεις των καθημερινών επιλογών μας και με επιχειρήματα κατευθύνει τα παιδιά να υιοθετήσουν έναν ηθικότερο τρόπο ζωής και να λάβουν θέση απέναντι σε οτιδήποτε μπορεί να αποβεί ζημιογόνο για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον, επισημαίνοντας ότι οι επιλογές μας είναι πανίσχυρες. Στον κόσμο αυτού του βιβλίου, στον ιδανικό κόσμο, τα ζώα δεν έχουν θέση στα τσίρκα, τα ενυδρεία, τους ζωολογικούς κήπους και τις φάρμες, τις ιπποδρομίες και τα δίχτυα των ψαράδων, ο πλανήτης, το περιβάλλον και το κλίμα δεν νοείται να παραμορφώνονται και να πλήττονται καθημερινά, η πείνα δεν έχει λόγο να μαστίζει την ανθρωπότητα. Αντίθετα, όλα τα ζώα πρέπει να ζουν ελεύθερα, όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε τροφή, μια που ο πλανήτης παράγει αρκετή για όλους, το περιβάλλον, μέρος του οποίου αποτελούν οι ωκεανοί και οι θάλασσες, πρέπει να μείνει καθαρό από τους τοξικούς ρύπους που υποβαθμίζουν την ποιότητά του και επηρεάζουν το κλίμα.

Στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να πούμε ότι το βιβλίο αυτό, πέρα από το ρόλο του ως εκπαιδευτικό, αποτελεί έναν πρακτικό και χρήσιμο οδηγό, διάσωσης των ζώων, των ανθρώπων και του πλανήτη μέσα από τις καθημερινές μας επιλογές. Παρότι αναφέρεται σε παιδιά, προσωπικά το βρήκα ιδιαίτερα εμπνευστικό και χρήσιμο και για εμάς τους ενήλικες, που ίσως, πάνω από όλα, χρειάζεται να έρθουμε σε επαφή με το παιδί που κάποτε υπήρξαμε, να το ενθαρρύνουμε και να το εκπαιδεύσουμε εκ νέου, χωρίς παρωπίδες, συμβιβασμούς και οξύμωρα σχήματα στο να δέχεται και να προσφέρει πραγματική, ουσιαστική αγάπη σε ό,τι υπάρχει γύρω.

Εκδόσεις Arigata, 2016, σελ. 42, μετάφραση: Ελευθερία Γεράρη

Not A Nugget - Δεν είναι κοτομπουκιά - Vegan in Athens

Stephanie Dreyer – Δεν είναι κοτομπουκιά

Δεν είναι κοτομπουκιά. (σελ. 8) – Ήξερες ότι στα κοτοπουλάκια αρέσει να παίζουν παιχνίδια όπως εμείς; Αν δώσεις σε μια παρέα από κοτοπουλάκια μια μπάλα ή ένα μήλο, θα αρχίσουν να το πετούν το ένα στο άλλο, παίζοντας μια δική τους παραλλαγή “ποδοσφαίρου” όλα μαζί. (σελ. 9)

Χρησιμοποιώντας ένα μοτίβο γραφής και εικονογράφησης όπου στην μια σελίδα απεικονίζεται ένα ζώο και μια έκφραση όπως “Δεν είναι κοτομπουκιά” ενώ στην επόμενη σελίδα ένα μικρό και διασκεδαστικό κειμενάκι σχετικά με μια ιδιότητα του ζώου, η Stephanie Dreyer καθοδηγεί τα παιδιά με ευχάριστο τρόπο να αναγνωρίζουν τα ζώα ως ζωντανά πλάσματα και όχι σαν τροφή, όπως συνήθως παρουσιάζονται. Συνεπώς δεν πρόκειται για κάποιο παραμύθι αλλά για ένα βιβλίο εκπαιδευτικού χαρακτήρα, το οποίο περιγράφει και απεικονίζει ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα δεδομένα για τα ζώα που χρησιμοποιούνται σήμερα σαν τροφή, σχετικά με τις ποιότητες (νοημοσύνη, συναισθήματα, μνήμη, παιχνιδιάρικη διάθεση) που πρέπει ένα έχει ένα πλάσμα στο οποίο αξίζει σεβασμός.

Η συγγραφέας λοιπόν, εμπλουτίζοντας με ευχάριστο τρόπο τις γνώσεις των μικρών παιδιών προσπαθεί να τους καλλιεργήσει την αγάπη απέναντι στα ζώα και να ανατρέψει τα στερεότυπα και τις αντιλήψεις που τα θέλουν υποχείρια του ανθρώπου. Όλα τα κείμενα του βιβλίου είναι σύντομα και κατανοητά και βρίσκονται τοποθετημένα πάνω σε όμορφες, μεγάλες εικόνες, με ζωηρά χρώματα και χιούμορ. Επιπλέον στο τέλος του βιβλίου, παρουσιάζονται μερικά ακόμα διασκεδαστικά στοιχεία για κάποια ζώα, καθώς και ορισμένες διατροφικές προτάσεις που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να αναπτύξουν πιο υγιεινές, συνειδητές και ηθικές διατροφικές συνήθειες.

Εκδόσεις Arigata, 2016, σελ. 36, εικονογράφηση: Jack Veda, μετάφραση: Ελευθερία Γεράρη

Not A Nugget - Δεν είναι κοτομπουκιά - Vegan in Athens

Facebookpinterestmail