βιβλία

Book Vegan is Love - Βιβλίο Βίγκαν σημαίνει αγάπη - Vegan in Athens

Τρία βιβλία για μικρούς φυτοφάγους

Υιοθετώντας τον vegan τρόπο ζωής, συνειδητοποίησα ότι όφειλα να αναπτύξω την επιχειρηματολογία μου αλλά και να οικοδομήσω εκ νέου το αξιακό μου σύστημα, αναγνωρίζοντας σε όλα τα πλάσματα δικαιώματα στη ζωή και την ελευθερία. Για το σκοπό αυτό αναζήτησα την βιβλιογραφία και με χαρά συνειδητοποίησα ότι ο βίγκαν (ή vegan ή βέγκαν αλλά ας μην χαθούμε στη μετάφραση) τρόπος ζωής υποστηριζόταν από πολλούς ανθρώπους μεταξύ των οποίων σημαντικούς φιλόσοφους, και ειδικούς στην υγεία και την διατροφή. Όμως πώς θα μπορούσα να εμφυσήσω σε ένα παιδί που μεγαλώνει στην σύγχρονη κοινωνία την αγάπη και τον σεβασμό για όλα τα πλάσματα και για το περιβάλλον; Πώς θα έβρισκα τα λόγια και τις παραστάσεις που θα ενέπνεαν το παιδί αυτό να απαρνηθεί τις βίαιες κοινωνικές νόρμες;

Τα τελευταία χρόνια που εργάζομαι ως εκπαιδευτικός αλλά και ως ειδικευμένη στην Νευροβιολογία, είμαι σε θέση να γνωρίζω ότι η προσωπικότητα μας διαμορφώνεται ως επί το πλείστον στην παιδική ηλικία, ανάλογα με τα ερεθίσματα που λαμβάνουμε. Στο σημείο αυτό, ο ρόλος του παιδικού βιβλίου και ειδικά του βιβλίου που δίνει έμφαση στην εικόνα, είναι ιδιαίτερα σημαντικός, καθώς όχι μόνο ψυχαγωγεί το παιδί, αλλά ταυτόχρονα του προσφέρει γνώσεις, το βοηθά να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του και να καλλιεργήσει στάσεις και αξίες.

Σήμερα λοιπόν σας παρουσιάζω, μέσα από την δική μου ματιά, τρία βιβλία μπορούν να μας προσφέρουν ουσιαστική βοήθεια στην προσπάθειά μας να μεγαλώσουμε υπεύθυνους και γεμάτους αγάπη ανθρώπους! Παρότι απευθύνονται σε ηλικίες από 3-7 ετών, θα διαπιστώσετε ότι όχι μόνο είναι κατάλληλα και για μεγαλύτερα παιδιά, όλων των τάξεων (αν και θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε τις πολλές τους ερωτήσεις) αλλά και για ενήλικους!

Thats Why Dont Eat Animals - Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα - Vegan in Athens

Ruby Roth – Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα

Στο “Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα” η Ruby Roth, συγγραφέας και εικονογράφος του βιβλίου, προσπαθεί να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση προς όλα τα παιδιά της γης, καλώντας τα δικά μας παιδιά να αναρωτηθούν σχετικά με την αξία της συντροφιάς, της οικογένειας, της ελευθερίας στην δική μας ζωή πρώτα και στην ζωή των ζώων κατ’ αναλογία. Το παιδί μαθαίνει ποια είναι η πραγματική φύση ορισμένων από τα ζώα που χρησιμοποιούνται ως τροφή από τον άνθρωπο, πώς θα ζούσαν αν βρισκόντουσαν ελεύθερα στη φύση και αμέσως μετά παρουσιάζει με ήπιο αλλά εύστοχο τρόπο τις συνθήκες διαβίωσης στις βιομηχανίες κρέατος ή τις εχθρικές θάλασσες, αφήνοντας το ίδιο το παιδί να σκεφτεί και να αξιολογήσει το κατά πόσο είναι ηθική και εύλογη η στάση του ανθρώπου απέναντι στα ζώα.

Το γουρουνάκι στη φάρμα εκτροφής ενδεχομένως περνά όλη του τη ζωή μόνο του, παχαίνοντας μέσα σε ένα τόσο μικροσκοπικό μαντρί που ούτε να στρίψει δεν μπορεί… Τα γουρουνάκια έχουν ανάγκη να βλέπουν, να ακούν, να αγγίζουν το ένα το άλλο… Η αγάπη είναι μέρος της φύσης τους.

Thats Why Dont Eat Animals - Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα - Vegan in Athens

Επιπλέον τονίζεται η σημασία των δασών και των επιπτώσεων της αποψίλωσής τους, αλλά και τα οφέλη της φυτοφαγίας κλείνοντας με ένα πολύ ενθαρρυντικό και αισιόδοξο μήνυμα, ως οφείλει να κάνει ένα παιδικό βιβλίο.

Συνεπώς δεν πρόκειται για παραμύθι ή συλλογή διηγημάτων αλλά για μια παρουσίαση, με απλό λόγο και πλούσια εικονογράφηση, της πραγματικότητας των ζώων, προσαρμοσμένη έτσι ώστε να μην είναι ωραιοποιημένη από την μία αλλά και να σέβεται τον ευαίσθητο ψυχικό κόσμο των παιδιών από την άλλη. Αυτό που κάνει ιδιαίτερη εντύπωση είναι οι εικόνες της Ruby Roth, που είναι φτιαγμένες με ένα ιδιαίτερο στυλ και χρωματισμούς που συνάδουν κάθε φορά με το συναισθηματικό φορτίο των κειμένων. Επίσης στις απεικονίσεις πολλών ζώων, δίνεται έμφαση στο κεφάλι τους, το οποίο αναπαριστάται μεγαλύτερο σε σχέση με το υπόλοιπο σώμα, πιθανώς για να υπογραμμιστεί και μέσω της εικόνας ότι και τα μη ανθρώπινα ζώα έχουν πρόσωπο, προσωπικότητα, προσωπικές ανάγκες και δικαιώματα.

Σήμερα λοιπόν που το ζήτημα της σκλαβιάς και της εκμετάλλευσης των μη ανθρώπινων ζώων καθώς και πλήθος άλλων οικολογικών ζητημάτων έχουν πάρει δραματικές διαστάσεις, το “Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα”, που πραγματεύεται ηθικά ορθότερα πρότυπα ζωής, μπορεί να αποτελέσει έναν ικανό σύμμαχο στην προσπάθειά του κάθε γονιού που επιθυμεί να διδάξει στα παιδιά του αυτά που πιθανότατα εμείς δεν διδαχτήκαμε, δηλαδή να ζούμε συνειδητά και υγιεινά, αλλά και να επιτρέπουμε και στα άλλα πλάσματα γύρω μας να κάνουν το ίδιο.

Εκδόσεις Arigata, 2016, σελ. 50, μετάφραση: Ελευθερία Γεράρη

Book Vegan is Love - Βιβλίο Βίγκαν σημαίνει αγάπη - Vegan in Athens

Ruby Roth – Βίγκαν σημαίνει αγάπη

Πρόκειται για το δεύτερο βιβλίο της συγγραφέως και εικονογράφου Ruby Roth, στο οποίο επιχειρεί να κινητοποιήσει τους μικρούς αναγνώστες να αναπτύξουν την αγάπη, την συμπόνια και την υπευθυνότητα απέναντι στον πλανήτη, τα έμβια όντα αλλά και τον ίδιο τους τον εαυτό, επιλέγοντας τον βίγκαν τρόπο ζωής.

Το “Βίγκαν σημαίνει αγάπη” αν ειδωθεί ως συνέχεια του πρώτου της βιβλίου “Να γιατί δεν τρώμε τα ζώα”, μπορούμε να πούμε ότι αποτελεί μια εμβάθυνση στους τρόπους με τους οποίους οι καθημερινές μας επιλογές επιδρούν στο περιβάλλον, τα ζώα, τους ανθρώπους και το κλίμα. Όπως και στο προηγούμενο βιβλίο έτσι και εδώ, η Ruby Roth χρησιμοποιεί απλή γλώσσα για να μεταφέρει στα παιδιά ειρηνικά μηνύματα με εύληπτο τρόπο. Καθώς αναφέρετε κυρίως σε παιδιά μικρότερης ηλικίας, τα κείμενα παραμένουν μικρά και σαφή ενώ συνδυάζονται με μεγάλες, όμορφες εικόνες οι οποίες μέσω των χρωματισμών και των αναπαραστάσεων τους αποδίδουν την ατμόσφαιρα των κειμένων, ενθαρρύνοντας τα παιδιά να έρθουν σε επαφή με τα συναισθήματά τους απέναντι στα ζώα, να τα αναγνωρίσουν να τα αποδεχτούν και να υιοθετήσουν μια στάση ζωής όχι απλώς λιγότερο ζημιογόνα αλλά, στο βαθμό που είναι εφικτό, ωφέλιμη προς τα ζώα και τον πλανήτη.

 Όταν καλλιεργούμε έναν κήπο ή αγοράζουμε βιολογικά τρόφιμα από τους παραγωγούς της περιοχής μας, προστατεύουμε το περιβάλλον και τα ζωύφια, τα πουλιά και τις μέλισσες που βοηθούν την σοδειά μας να ανθίσει.

Στο “Βίγκαν σημαίνει αγάπη”, η συγγραφέας καταγράφει την πραγματικότητα των ζώων, ευαισθητοποιεί σχετικά με τις επιπτώσεις των καθημερινών επιλογών μας και με επιχειρήματα κατευθύνει τα παιδιά να υιοθετήσουν έναν ηθικότερο τρόπο ζωής και να λάβουν θέση απέναντι σε οτιδήποτε μπορεί να αποβεί ζημιογόνο για τον άνθρωπο, τα ζώα και το περιβάλλον, επισημαίνοντας ότι οι επιλογές μας είναι πανίσχυρες. Στον κόσμο αυτού του βιβλίου, στον ιδανικό κόσμο, τα ζώα δεν έχουν θέση στα τσίρκα, τα ενυδρεία, τους ζωολογικούς κήπους και τις φάρμες, τις ιπποδρομίες και τα δίχτυα των ψαράδων, ο πλανήτης, το περιβάλλον και το κλίμα δεν νοείται να παραμορφώνονται και να πλήττονται καθημερινά, η πείνα δεν έχει λόγο να μαστίζει την ανθρωπότητα. Αντίθετα, όλα τα ζώα πρέπει να ζουν ελεύθερα, όλοι οι άνθρωποι πρέπει να έχουν πρόσβαση σε τροφή, μια που ο πλανήτης παράγει αρκετή για όλους, το περιβάλλον, μέρος του οποίου αποτελούν οι ωκεανοί και οι θάλασσες, πρέπει να μείνει καθαρό από τους τοξικούς ρύπους που υποβαθμίζουν την ποιότητά του και επηρεάζουν το κλίμα.

Στην πραγματικότητα θα μπορούσαμε να πούμε ότι το βιβλίο αυτό, πέρα από το ρόλο του ως εκπαιδευτικό, αποτελεί έναν πρακτικό και χρήσιμο οδηγό, διάσωσης των ζώων, των ανθρώπων και του πλανήτη μέσα από τις καθημερινές μας επιλογές. Παρότι αναφέρεται σε παιδιά, προσωπικά το βρήκα ιδιαίτερα εμπνευστικό και χρήσιμο και για εμάς τους ενήλικες, που ίσως, πάνω από όλα, χρειάζεται να έρθουμε σε επαφή με το παιδί που κάποτε υπήρξαμε, να το ενθαρρύνουμε και να το εκπαιδεύσουμε εκ νέου, χωρίς παρωπίδες, συμβιβασμούς και οξύμωρα σχήματα στο να δέχεται και να προσφέρει πραγματική, ουσιαστική αγάπη σε ό,τι υπάρχει γύρω.

Εκδόσεις Arigata, 2016, σελ. 42, μετάφραση: Ελευθερία Γεράρη

Not A Nugget - Δεν είναι κοτομπουκιά - Vegan in Athens

Stephanie Dreyer – Δεν είναι κοτομπουκιά

Δεν είναι κοτομπουκιά. (σελ. 8) – Ήξερες ότι στα κοτοπουλάκια αρέσει να παίζουν παιχνίδια όπως εμείς; Αν δώσεις σε μια παρέα από κοτοπουλάκια μια μπάλα ή ένα μήλο, θα αρχίσουν να το πετούν το ένα στο άλλο, παίζοντας μια δική τους παραλλαγή “ποδοσφαίρου” όλα μαζί. (σελ. 9)

Χρησιμοποιώντας ένα μοτίβο γραφής και εικονογράφησης όπου στην μια σελίδα απεικονίζεται ένα ζώο και μια έκφραση όπως “Δεν είναι κοτομπουκιά” ενώ στην επόμενη σελίδα ένα μικρό και διασκεδαστικό κειμενάκι σχετικά με μια ιδιότητα του ζώου, η Stephanie Dreyer καθοδηγεί τα παιδιά με ευχάριστο τρόπο να αναγνωρίζουν τα ζώα ως ζωντανά πλάσματα και όχι σαν τροφή, όπως συνήθως παρουσιάζονται. Συνεπώς δεν πρόκειται για κάποιο παραμύθι αλλά για ένα βιβλίο εκπαιδευτικού χαρακτήρα, το οποίο περιγράφει και απεικονίζει ορισμένα πολύ ενδιαφέροντα δεδομένα για τα ζώα που χρησιμοποιούνται σήμερα σαν τροφή, σχετικά με τις ποιότητες (νοημοσύνη, συναισθήματα, μνήμη, παιχνιδιάρικη διάθεση) που πρέπει ένα έχει ένα πλάσμα στο οποίο αξίζει σεβασμός.

Η συγγραφέας λοιπόν, εμπλουτίζοντας με ευχάριστο τρόπο τις γνώσεις των μικρών παιδιών προσπαθεί να τους καλλιεργήσει την αγάπη απέναντι στα ζώα και να ανατρέψει τα στερεότυπα και τις αντιλήψεις που τα θέλουν υποχείρια του ανθρώπου. Όλα τα κείμενα του βιβλίου είναι σύντομα και κατανοητά και βρίσκονται τοποθετημένα πάνω σε όμορφες, μεγάλες εικόνες, με ζωηρά χρώματα και χιούμορ. Επιπλέον στο τέλος του βιβλίου, παρουσιάζονται μερικά ακόμα διασκεδαστικά στοιχεία για κάποια ζώα, καθώς και ορισμένες διατροφικές προτάσεις που μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να αναπτύξουν πιο υγιεινές, συνειδητές και ηθικές διατροφικές συνήθειες.

Εκδόσεις Arigata, 2016, σελ. 36, εικονογράφηση: Jack Veda, μετάφραση: Ελευθερία Γεράρη

Not A Nugget - Δεν είναι κοτομπουκιά - Vegan in Athens

Facebookpinterestmail
In the shadow of man - Jane Goodal - Στη σκιά του ανθρώπου - veganinathens.com

Βιβλίο: «Στη σκιά του ανθρώπου» – Jane Goodall

Εν όψει της επίσκεψης της Jane Goodall στην Αθήνα στις 15 Δεκεμβρίου, ξαναδιάβασα το βιβλίο της «Στη σκιά του ανθρώπου» απολαμβάνοντας ξανά την αφήγηση μιας περιπέτεια που – για καλό – δεν έχει ακόμα τελειώσει. Η παρουσίαση του βιβλίου είναι αναδημοσιευμένη από τον βιβλιο – ιστότοπο «Πανδοχείο» : https://pandoxeio.com/2016/11/29/goodall/.

Η Jane Goodall, μια παγκοσμίως γνωστή πρωτευοντολόγος, είναι η πρώτη που μελέτησε για πολλά χρόνια τους χιμπατζήδες στο φυσικό τους περιβάλλον και τα πορίσματά της γνώρισαν μεγάλη αναγνώριση από την επιστημονική κοινότητα και το ευρύ κοινό. Στη σκιά του ανθρώπου περιγράφει το πώς βρέθηκε από την Μ. Βρετανία στην Αφρική στις αρχές της δεκαετίας του ’60, χωρίς επιστημονικό υπόβαθρο και υποδομές προκειμένου να παρατηρήσει και να καταγράψει την άγνωστη μέχρι τότε συμπεριφορά των χιμπατζήδων που ζούσαν στην περιοχή του ποταμού Γκόμπι· πώς χρησιμοποιούν και πώς φτιάχνουν εργαλεία, πώς κυνηγούν και μοιράζονται το κυνήγι, και πώς εκδηλώνουν τα συναισθήματά τους, τα οποία είναι πανομοιότυπα με τα δικά μας. Πολλές από τις στάσεις του σώματος και τις χειρονομίες της μη γλωσσικής επικοινωνίας τους δεν είναι απλώς παρόμοιες με τις δικές μας, αλλά εμφανίζονται σε παρόμοιες περιστάσεις και υποδηλώνουν ως επί το πλείστον το ίδιο πράγμα.… (σ. 16).

jane-goodall-4

Η μελέτη της σε συνδυασμό με άλλες μελέτες θηλαστικών που εμφάνιζαν πολύπλοκη κοινωνική οργάνωση σύμφωνα με την ίδια ανάγκασε την επιστήμη να αναθεωρήσει την στάση της προς τα μη ανθρώπινα ζώα. Έγινε όλο και πιο σαφές ότι είμαστε μέρος του ζωικού βασιλείου, κι όχι κάτι ξέχωρο από αυτό… Οι διαφορές που έχουμε από τα άλλα ζώα είναι διαφορές βαθμού και όχι ποιότητας (σ. 22).

Ένα από τα στοιχεία που κάνει το βιβλίο πολύ ενδιαφέρον είναι ότι η Goodall έδωσε ονόματα στους χιμπατζήδες, κάτι ωστόσο που κατακρίθηκε από πολλούς επιστήμονες που θεωρούν ότι ονοματίζοντας τα ζώα πέφτει κανείς στο σφάλμα του ανθρωπομορφισμού. Εκείνη υποστήριξε ότι πάντα πίστευε πως υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ατόμων, και επιπλέον, ένα όνομα δεν κάνει περισσότερο κάποιον άτομο απ’ ότι ένας αριθμός, σίγουρα όμως τον θυμάσαι πιο εύκολα (σ. 70). Θετική ή αρνητική για την επιστήμη η ύπαρξη ονομάτων, για την τέχνη του λόγου είναι προϋπόθεση. Έτσι η συγγραφέας αφηγείται τις ιστορίες πλασμάτων με όνομα, συνεπώς με ξεχωριστές προσωπικότητες, εξατομικευμένα χαρακτηριστικά και διαφορετικές συμπεριφορές, πράγμα που προσθέτει ζωντάνια στις ιστορίες και τις περιγραφές της.

jane-goodall-a_

Έτσι ο αναγνώστης θα επικοινωνήσει με δυο καλούς φίλους τον Δαυίδ τον Γκριζογένη και τον Γολιάθ, τους πρώτους χιμπατζήδες που επέτρεψαν στην ερευνήτρια να τους προσεγγίσει, την Φλο, μια ηλικιωμένη θηλυκιά που παρά την ηλικία της αποτελούσε το αντικείμενο πόθου κάθε αρσενικού χιμπατζή όταν βρισκόταν σε οίστρο, τον γηραιό κύριο ΜακΓκρέγκορ που προσβλήθηκε από πολιομυελίτιδα και έζησε ένα τραγικό τέλος ή τον Χάμφρεϋ αγαπημένο φίλο του κυρίου ΜακΓκρέγκορ, ο οποίος, καθώς δεν ήταν παρόν κατά τον θάνατό του, τον έψαχνε μάταια για αρκετό καιρό μετά. Άλλωστε, οι πολλές ασπρόμαυρες φωτογραφίες πορτρέτων χιμπατζήδων που υπάρχουν στο βιβλίο, εξοικειώνουν τον αναγνώστη με τις διαφορετικές τους προσωπικότητες.

jane-goodall-3_

Στα πρώτα τρία κεφάλαια του βιβλίου η Goodall περιγράφει πώς η παιδική της φαντασίωση να επισκεφτεί την Αφρική τελικά πραγματοποιήθηκε, τις πρωτόγονες συνθήκες διαβίωσης στον καταυλισμό όπου διέμενε μαζί με την μητέρα της καθώς και την πολύτιμη βοήθεια που της προσέφερε η παρουσία και η ενθάρρυνσή της. Και ενώ φαίνεται ότι ούτε καν η ελονοσία δεν κατάφερε να κάμψει την αποφασιστικότητα της νεαρής ερευνήτριας, το γεγονός ότι για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα δεν κατάφερνε να πλησιάσει και συχνά ούτε καν να δει χιμπατζήδες καθώς ούτε αυτοί ήταν εξοικειωμένοι με την ανθρώπινη παρουσία αλλά ούτε και η ίδια είχε ενσωματωθεί στις νέες συνθήκες, άρχισε να την αποθαρρύνει.

Η πρώτη κοντινή επαφή της μαζί τους έγινε εφικτή αρκετό καιρό μετά την έναρξη του ερευνητικού της προγράμματος και την αναφέρει ως την σημαντικότερη μέχρι τότε στιγμή της ζωής της. Ένα απόγευμα, δυο αρσενικοί χιμπατζήδες, ο Δαυίδ και ο Γολιάθ, την άφησαν να τους πλησιάσει. Ο Δαυίδ, καθώς σηκώθηκε και την κοίταξε επίμονα στάθηκε σε ένα σημείο όπου η μακριά απογευματινή μου σκιά έπεσε επάνω του…. Αργότερα αυτό το περιστατικό θα είχε για μένα μια σχεδόν αλληγορική σημασία, αφού απ’ όλα τα πλάσματα που υπάρχουν σήμερα, μόνο ο άνθρωπος, με τον ανώτερο εγκέφαλο και την ανώτερη σκέψη του επισκιάζει τον χιμπατζή. Μόνο ο άνθρωπος ρίχνει τη σκιά του αφανισμού στην ελευθερία του χιμπατζή στα δάση… (σ. 37).

jane-goodall-b_

Σήμερα μπορεί να είναι γνωστό ότι ο χιμπατζής είναι ο πιο κοντινός συγγενής του ανθρώπου, όμως πόσο έχουμε κατανοήσει την νοημοσύνη και τα συναισθήματα αυτών των ζώων; Η Goodall περιγράφει την ευρηματικότητα που επιδείκνυαν οι χιμπατζήδες προκειμένου να κλέψουν μπανάνες ή κουβέρτες από τον καταυλισμό στον οποίο διέμενε η ίδια, να ανέβουν στην ιεραρχία ή απλώς να περάσουν πιο ευχάριστα τον χρόνο τους. Μια από τις σπουδαιότερες παρατηρήσεις της ήταν η κατασκευή και χρήση απλών εργαλείων για την αναζήτηση τροφής, για να μάχονται, για να εξερευνήσουν ή ακόμα και για να γιατρέψουν μια πληγή κάτι που μέχρι τότε θεωρούνταν αποκλειστικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου.

jane-goodall-c_

Βασισμένο σε μια δεκαετή μελέτη, το βιβλίο, καθώς μιλάει για τη ζωή και τις περιπέτειες χιμπατζήδων όλων των ηλικιών και χαρακτήρων, εξετάζει όλες τις ηλικιακές φάσεις και τις συμπεριφορές που παρατηρούνται σε αυτές καθώς και πώς το περιβάλλον ανάπτυξης μπορεί να επηρεάσει την ψυχοσωματική ανάπτυξη των ατόμων, όπως ακριβώς και στον άνθρωπο. Έτσι, η Goodall διαπίστωσε, για παράδειγμα, ότι υπάρχουν καλές και κακές μητέρες, μητέρες που θρηνούν τον θάνατο του παιδιού τους, ότι το παιχνίδι είναι σημαντικό για την ανάπτυξη των παιδιών και την προσαρμογή τους στο περιβάλλον, ότι τα παιδιά που μένουν ορφανά ή παραμελούνται σε μικρή ηλικία υποφέρουν από κατάθλιψη ή εμφανίζουν αυτοκαταστροφική συμπεριφορά και συχνά δεν αναπτύσσονται φυσιολογικά ακόμα και αν υπάρχει διαθεσιμότητα τροφής.

jane-goodall

Στα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου η συγγραφέας πραγματεύεται, στηριζόμενη πάντα στις μελέτες και την εμπειρία της με τους χιμπατζήδες, την αλληγορική σημασία της ανθρώπινης σκιάς πάνω στον χιμπατζή τόσο από εξελικτική όσο και από ηθική σκοπιά. Καθώς οι ελάχιστοι εναπομείναντες πλέον χιμπατζήδες έχουν χάσει τα φυσικά οικοσυστήματα στα οποία διέμεναν λόγω της εξάπλωσης της γεωργίας και της υλοτομίας, θηρεύονται συστηματικά για το κρέας τους, πωλούνται σε ερευνητικά εργαστήρια, φυλακίζονται σε ζωολογικούς κήπους,  αποτελούν μόνο ένα από τα πολλά άγρια είδη που απειλούνται με εξαφάνιση (σ. 375). Παρόλο που η ίδια δεν φαίνεται να αντιτίθεται πλήρως με την χρήση πειραματοζώων, επισημαίνει ότι ο άνθρωπος, μη έχοντας έρθει σε επαφή με την πραγματική φύση των ελεύθερων χιμπατζήδων, τους θεωρεί υποκείμενα προς εκμετάλλευση, δημιουργώντας αποκρουστικές συνθήκες διαβίωσης για τους χιμπατζήδες τους οποίους στεγάζουν το μεγαλύτερο διάστημα κατά μόνας, σε μικρά κλουβιά με μεταλλικές μπάρες, όπου δεν έχουν τίποτα να κάνουν εκτός από το να περιμένουν κάποιο νέο και συχνά τρομακτικό ή οδυνηρό πείραμα(σ. 377).

jane-goodall-2_

Κλείνοντας το βιβλίο, η Goodall μοιράζεται αναμνήσεις και συναισθήματα από την κοινή ζωή τους, φτάνοντας δεκαεφτά χρόνια μετά την συγγραφή του βιβλίου, το 1987, για να μας ενημερώσει για τις τύχες αρκετών από τους ήρωες που μας έχει γνωρίσει αλλά κάνοντας και έναν μικρό απολογισμό για την δεκαετή της περιπέτεια, η οποία πέρα από τις γνώσεις που πρόσφερε γύρω από τους χιμπατζήδες, πρόσφερε και το απαραίτητο υλικό για να δοθεί υπόσταση σ’ εκείνους που έζησαν και ζουν Στη σκιά του ανθρώπου.

Εκδ. Αντιγόνη, 2014, μτφ. Σταύρος Καραγεωργάκης, σ. 448. Περιλαμβάνονται επίμετρο για την ζωή και το έργο της από τον μεταφραστή, εργογραφία, προτεινόμενη βιβλιογραφία, γλωσσάρι και ευρετήριο. [Jane Goodall, In the shadow of man, 1971].

Facebookpinterestmail
Βιβλίο "Ωμοφαγική διατροφή", Φλώρα Παπαδοπούλου - Veganinathens.com

Βιβλίο: «Ωμοφαγική διατροφή» της Φλώρας Παπαδοπούλου

Η χορτοφαγία τα τελευταία χρόνια έχει σημειώσει σημαντική άνοδο, ιδιαίτερα μεταξύ των ανθρώπων που αναγνωρίζουν τις ηθικές προεκτάσεις των διατροφικών τους επιλογών. Επιπλέον, αρκετοί είναι αυτοί που προτίθενται να υιοθετήσουν έναν εξ ολοκλήρου ή εν μέρει ωμοφαγικό τρόπο διατροφής. Και εδώ τίθεται το φλέγον ερώτημα: Υπάρχουν χορτοφαγικές και ωμοφαγικές συνταγές που να μετατρέπουν τα γεύματά μας σε ξεχωριστές εμπειρίες και όχι σε ανιαρές επαναλήψεις; Θα φανταζόταν άραγε κανείς, ειδικά λίγα χρόνια πριν, ότι θα ήταν δυνατόν να απολαμβάνει ένα πλήρες και γευστικό ωμοφαγικό μενού, στο οποίο δηλαδή τίποτα δεν θα ήταν μαγειρεμένο και τίποτα δε θα περιείχε ζωικά προϊόντα; Είμαι βέβαιη ότι ακόμα και αν περνούσε από το μυαλό κάποιου, σε καμία περίπτωση δε θα φανταζόταν την πληθώρα των επιλογών στις οποίες εδώ και αρκετά χρόνια μας «μυεί» μέσα από τις συνταγές της η ωμοφάγος σεφ και συγγραφέας, Φλώρας Παπαδοπούλου. Στο «ρεπερτόριό» της υπάρχουν συνταγές για τυριά, σούπες, σάλτσες, γάλατα, πατέ, σοκολάτες και τσιζκέικ, όλα φτιαγμένα από απλά, φυτικά υλικά, που όμως οι περισσότεροι έχουμε μάθει να τα χρησιμοποιούμε με έναν συγκεκριμένο τρόπο και δεν έχουμε εκπαιδευτεί στο να ανακαλύπτουμε όλη τη δυναμική τους.

Βιβλίο "Ωμοφαγική διατροφή", Φλώρα Παπαδοπούλου - Vegan in Athens

Όσο για τα οφέλη των ωμών τροφών, καθώς δεν είμαι ειδικός, θα δανειστώ τα λόγια της συγγραφέως :

«Κάθε μέρα κάνουμε επιλογές σχετικά με το τι φαγητό θα φάμε, και αυτές μας οδηγούν είτε στην υγεία είτε στην ασθένεια… Η ωμοφαγία είναι η επανασύνδεση μας με τον ομφάλιο λώρο της μητέρας φύσης… Είναι ο φυσικός τρόπος θρέψης. Είναι υγεία, είναι αγάπη, είναι φροντίδα για τον εαυτό μας και τον πλανήτη Γη

Καθότι απολαμβάνω τα βιβλία χορτοφαγικών συνταγών, ο ενθουσιασμός μου ήταν πολύ μεγάλος όταν είδα, πριν λίγους μήνες, ότι κυκλοφόρησε ένα ακόμα βιβλίο της Φλώρας Παπαδοπούλου, της ωμοφάγου σεφ που μεταξύ μας οι φυτοφάγοι την αποκαλούμε απλά «Φλώρα» όταν μιλάμε για κάποια συνταγή της, για ένα από τα σεμινάρια ή τα βιβλία της. Κεντρικό θέμα του νέου της πονήματος δε θα μπορούσε να είναι άλλο φυσικά από την ωμοφαγική και φυτοφαγική διατροφή, που για την ίδια αποτελεί εδώ και καιρό τρόπο ζωής και χώρο μέσα στον οποίο ξεδιπλώνει το ταλέντο της τόσο ως σεφ όσο και ως δασκάλα των τεχνικών και των κανόνων της ωμοφαγίας.

Βιβλίο "Ωμοφαγική διατροφή", Φλώρα Παπαδοπούλου - Vegan in Athens

Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ελκυστικό βιβλίο, το οποίο μου κέντρισε το ενδιαφέρον αμέσως μόλις το ξεφύλλισα. Καθώς περιλαμβάνει «ζωντανές» φωτογραφίες σχεδόν για κάθε μια από τις συνταγές, είναι πολύ πιθανό, ο αναγνώστης, όπως και εγώ, να περάσει αρκετό χρόνο, χαζεύοντας τις , πριν ξεκινήσει καν να τις διαβάζει ή να τις φτιάχνει. Είναι κοινώς αποδεκτό άλλωστε, ότι οι φωτογραφίες σε ένα βιβλίο – συνταγολόγιο, είναι εξαιρετικά σημαντικές, καθώς, όπως αναφέρεται και σε γνωστό ρητό που εγκωμιάζει τον πλουραλισμό νοημάτων που κρύβονται μέσα σε μια εικόνα, δίνουν συχνά περισσότερες πληροφορίες για τον τρόπο υλοποίησης μια συνταγής, ακόμα και από την ίδια τη συνταγή. Στο συγκεκριμένο βιβλίο, υπάρχουν πολλές και ευμεγέθεις φωτογραφίες, που καθοδηγούν τον επίδοξο, έμπειρο ή αρχάριο «σεφ» ως προς την εκτέλεση και την παρουσίαση μιας συνταγής. Ειδικά στην ωμοφαγική διατροφή, που ένας λιγότερο ασκημένος ουρανίσκος μπορεί να διαμαρτυρηθεί εξαιτίας της απλότητας των υλικών, ένα περίτεχνα στημένο πιάτο και μια σοφά σχεδιασμένη συνταγή, μπορούν να αποτελέσουν το κλειδί της γαστριμαργικής απόλαυσης.

Βιβλίο "Ωμοφαγική διατροφή", Φλώρα Παπαδοπούλου - Vegan in Athens

Ωστόσο το δυσκολότερο πρόβλημα που έχει να λύσει ένα καλό βιβλίο χορτοφαγικών -και στην προκειμένη περίπτωση και ωμοφαγικών -συνταγών είναι να δίνει καθημερινά ποικιλία πειστικών απαντήσεων στο ερώτημα «τι θα φάμε σήμερα;». Ιδιαίτερα για τους νέους φυτοφάγους ή/και ωμοφάγους, αυτό αποτελεί συχνά σημείο έντονης σκοτούρας. Στην «Ωμοφαγική διατροφή» υπάρχει μια αρκετά μεγάλη ποικιλία συνταγών, από τις απλούστερες όπως είναι η παρασκευή γάλακτος καρπών και πολλών ειδών φυτικών τυριών ως τη σύνθεση υπέροχων γλυκισμάτων όπως σπιτικές σοκολάτες και τσιζκέικ. Τα πατέ ξηρών καρπών, οι μαρινάδες, τα φυτικά τυράκια, οι σούπες και βέβαια τα γλυκά μπορούν να συνθέσουν, συνδυαζόμενα με διαφορετικούς τρόπους μεταξύ τους, πολλά γευστικά και χορταστικά γεύματα! Είναι σίγουρο ότι, ειδικά οι νέοι φυτοφάγοι, θα ενθουσιαστούν από το εύρος των χρήσεων και των δυνατοτήτων που έχουν κάποια υλικά όπως τα κάσιους, τα αβοκάντο, τα σύκα και πολλά ακόμα.

Βιβλίο "Ωμοφαγική διατροφή", Φλώρα Παπαδοπούλου - Vegan in Athens

Ένα σημείο που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση, είναι ότι – σε αντίθεση με πολλά βιβλία ωμοφαγίας – οι περισσότερες συνταγές του βιβλίου, δεν απαιτούν ειδικό εξοπλισμό ούτε σπάνια και εξεζητημένα υλικά. Αντίθετα μάλιστα, σε κάθε συνταγή, περιγράφεται ο απαιτούμενος εξοπλισμός, ο οποίος συνήθως δεν είναι άλλος από ένα μπλέντερ ή πολυκόφτη και χρησιμοποιούνται απλές πρώτες ύλες, όπως λαχανικά και ξηροί καρποί, που υπάρχουν σχεδόν σε κάθε κουζίνα. Παρά την απλότητα των υλικών όμως, η γευστική προσμονή και η δοκιμή της κάθε συνταγής είναι πρωτόγνωρη ιδίως για όσους δεν είναι μυημένοι στις φυσικές, ωμές γεύσεις, στο πώς συμπλέκονται μεταξύ τους, και στο πώς συνταιριάζουν.

Μαζί με το πλούσιο και γευστικό συνταγολόγιο, στο βιβλίο αυτό παρέχεται μια στέρεη βάση με συμβουλές και αποστάγματα από την προσωπική εμπειρία της συγγραφέως, τα οποία μπορεί να φανούν ιδιαίτερα χρήσιμα σε περίπτωση που αποφασίσουμε να ακολουθήσουμε έναν πιο φυσικό και υγιεινό τρόπο ζωής, για το μυαλό και το σώμα μας και για να κάνουμε πιο συνειδητές επιλογές σε σχέση με την τροφή μας.

«Ο σύγχρονος τρόπος ζωής, αποκοιμίζει το μεγαλύτερο ποσοστό των ανθρώπων, με αποτέλεσμα να τρώνε ό,τι τους πλασάρουν χωρίς κρίση και αντίρρηση και κυρίως, χωρίς συνείδηση. Ζούμε στην εποχή της επιθυμίας και του κέρδους –αποκομμένα και τα δύο από τη φύση. Ό,τι βρούμε νόστιμο το τρώμε και δεν αναλογιζόμαστε καθόλου ότι η γεύση αυτή είναι αποτέλεσμα χημικών συνθέσεων, ασύμβατων με τον οργανισμό μας, που στόχο δεν έχει να μας θρέψει αλλά να μας εθίσει, ώστε να φέρνει κέρδος σε μερικούς.

Αν θέλουμε να αποκατασταθεί η ποιότητα ζωής μας θα πρέπει να γίνουμε συνειδητοί καταναλωτές. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ότι η αυστηρά χορτοφαγική διατροφή (κατανάλωση φυτικών τροφών με παράλληλη αποχή από τα γαλακτοκομικά) όχι μόνο δεν αδυνατίζει τον οργανισμό, αλλά και τον θωρακίζει ενάντια στις ασθένειες

Εκδόσεις «Διόπτρα», 2014, σελ. 149.

Στις φωτογραφίες: Ωμοφαγική σοκολατόπιτα εμπνευσμένη από την αντίστοιχη συνταγή του βιβλίου.

 

 

 

Facebookpinterestmail