By veganinathens

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο - Roasted vegetables with balsamic vinaigrette - Vegan in Athens

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο

Καλό μήνα σε όλα τα πλασματάκια!!! Ο Δεκέμβρης έφτασε και τον υποδεχόμαστε με μεγάλη χαρά και με την κουζίνα μας γεμάτη με τις μυρουδιές της κανέλας και του γαρίφαλου, τα καφάσια με κολοκύθες όλων των ειδών στο πιο δροσερό και σκιερό σημείο, τις φρέσκες σαλάτες με τα τρυφερά φύλλα τοποθετημένες προσεκτικά στο ψυγείο, ξύσμα από φρέσκα πορτοκάλια και λεμόνια να γεμίζει ευωδία τον αέρα, ζεστό vegan latte το πρωί και ζεστή vegan σοκολάτα το απόγευμα και βέβαια γευσιγνωσίες και παρασκευές αγαπημένων συνταγών και ιδίως, μέρες που είναι, μελομακάρονων και κουραμπιέδων.

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο - Roasted vegetables with balsamic vinaigrette - Vegan in Athens

Τον Δεκέμβρη απολαμβάνω απίστευτα τα ψώνια στην λαϊκή, καθώς οι παραγωγοί γεμίζουν τους πάγκους τους με ολόφρεσκα, δροσερά και τρυφερά προϊόντα γεμάτα άρωμα και χρώματα. Περπατάω ανάμεσα στους πάγκους για να τα ρουφήξω τις μυρωδιές από τα φρεσκοκομμένα βότανα και να χορτάσει το μάτι μου χρώματα και συνήθως αλλάζω τα πλάνα των αγορών μου επιτόπου υποκύπτοντας στην φρεσκάδα, την ορεκτικότητα και την μαγεία της φύσης. Λίγο απ’ όλα μου αρέσει να αγοράζω – λίγα κομμάτια από μια μεγάλη ποικιλία φρέσκων προϊόντων και σχεδόν πάντα παρασύρομαι ψωνίζοντας και κατιτίς παραπάνω που όμως και αυτό θα βρει τον ρόλο του!

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο - Roasted vegetables with balsamic vinaigrette - Vegan in Athens

Το μεγάλο δίλημμα προκύπτει όταν από τη μια λοιπόν έχω μια μεγάλη ποικιλία από ολόφρεσκα προϊόντα που αποζητούν μια θέση στο τραπέζι μας και από την άλλη είμαι αποφασισμένη να περάσω λίγο παραπάνω χρόνο διαβάζοντας ή παίζοντας με την Πέτρα ή προσπαθώντας να δημιουργήσω την τέλεια συνταγή για vegan κουραμπιεδάκια. Σε κάτι τέτοιες στιγμές αντί να τεμαχίζω, βράζω ή να σοτάρω ή να κάνω φρικασέ ή γιαχνί τα ωραία λαχανικά που αγόρασα, απλώς τα πλένω, τα αλατοπιπερώνω, κάποιες φορές τα καρυκεύω λίγο παραπάνω με πάπρικα ή σκόρδο, ελαιόλαδο και αρωματικά βότανα και τα ψήνω όλα μαζί στο φούρνο για μια ώρα. Αυτά ψήνονται αργά, μαλακώνουν εσωτερικά, χρωματίζονται με ένα ορεκτικό ροδοκόκκινο χρώμα, διατηρώντας όλη την γεύση, τα μέταλλα και τις βιταμίνες τους και εμείς απλώς συνεχίζουμε τα όμορφα πράγματα που κάνουμε. Το αποτέλεσμα; Περνάμε μια τέλεια ώρα και έχουμε και μια τέλεια σαλάτα από ψητά λαχανικά!

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο - Roasted vegetables with balsamic vinaigrette - Vegan in Athens

Στην σημερινή μου φουρνιά έκανα τα πράγματα όσο πιο απλά γίνεται για να απολαύσουμε την αυθεντική γεύση των φρέσκων υλικών και να μην επιβαρυνθούμε με επιπλέον θερμίδες (μην ανησυχείτε, λαμβάνουμε ήδη αρκετές από τα κουραμπιεδάκια και τα μελομακάρονα αυτές τις μέρες!). Τα λαχανικά που έψησα (και τα περισσότερα είναι αυτά που ψήνω συνήθως) είναι κουνουπίδι και μπρόκολο, λευκή γλυκοπατάτα, πατάτα, μακρόστενη κολοκύθα (η αγαπημένη μου), κρεμμύδι, καρότο, κόκκινο λάχανο, πράσο και τα τελευταία καλαμπόκια της χρονιάς. Στη δική σας “ψηματιά” μπορείτε να πειραματιστείτε με όποια ακόμα λαχανικά προτιμάτε.

Σε αυτή την παρασκευή εκτιμώ την ευκολία της και την πλούσια, πυκνή γεύση των λαχανικών μετά το ψήσιμο. Ιδίως το μπρόκολο και το κουνουπίδι, λαχανικά τα οποία παραδοσιακά τρώμε νερόβραστα, χάνοντας μέσα στο νερό που βράζουν πολλά από τα συστατικά τους μας, εδώ γίνονται εντελώς διαφορετικά, αποκτούν μεγάλο ενδιαφέρον, διατηρώντας ταυτόχρονα όλα τα συστατικά τους. Μας αρέσει να τα σερβίρουμε ζεστά, νοστιμίζοντας με λίγο λαδολέμονο ή μια σάλτσα με μπαλσάμικο, ελαιόλαδο και λίγη μουστάρδα.

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο - Roasted vegetables with balsamic vinaigrette - Vegan in Athens

Υλικά

  • 1 μικρό κουνουπίδι ολόκληρο
  • 1 κεφάλι μπρόκολο κομμένο στη μέση
  • 1 μακρόστενη κολοκύθα κομμένη στη μέση
  • 1 μεγάλη γλυκοπατάτα ολόκληρη
  • 3 καρότα καθαρισμένα
  • 3 κρεμμύδια καθαρισμένα (ή δύο κρεμμύδια και ένα πράσο)
  • 1 καλαμπόκι
  • 1/2 κόκκινο λάχανο (γίνεται τέλειο!)

για την βινεγκρέτ

  • 1/4 φλιτζ. μπαλσάμικο ή χυμό λεμονιού
  • 1/2 φλιτζ. ελαιόλαδο
  • 2 κ.γ. πετιμέζι ή σιρόπι μπαλσάμικο
  • 1 κ.γ. μουστάρδα
  • αλάτι και φρεσκοτριμμένο πιπέρι

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο - Roasted vegetables with balsamic vinaigrette - Vegan in Athens

Εκτέλεση

1. Πλένουμε τα λαχανικά και αφαιρούμε τα σκληρά κοτσάνια.
2. Κόβουμε την κολοκύθα στην μέση, αφαιρούμε τα κουκούτσια (τα οποία δεν τα πετάμε για να φτιάξουμε το θρεπτικότατο γάλα κολοκυθόσπορου), αφαιρούμε το κοτσάνι από το μπρόκολο και το κουνουπίδι και τα κόβουμε στη μέση, καθαρίζουμε τα κρεμμύδια και τα χαράζουμε σταυρωτά, τρυπάμε με ένα πιρούνι τις πατάτες για να ψηθούν και εσωτερικά, καθαρίζουμε τα καρότα. Στη συνέχεια αλατοπιπερώνουμε και αραδιάζουμε τα λαχανικά το ένα δίπλα στο άλλο πάνω σε μια λαμαρίνα στρωμένη με αντικολλητικό χαρτί. Αν θέλουμε τα ραντίζουμε με λίγο ελαιόλαδο (εγώ δεν το κάνω, συνήθως το προσθέτω μετά).
3. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200 oC για μία ώρα ή μέχρι να ροδοκοκκινίσουν και να μαλακώσουν εσωτερικά (δοκιμάζουμε τρυπώντας τα με ένα πιρούνι).
4. Αναμειγνύουμε όλα τα υλικά για την βινεγκρέτ σε ένα βαζάκι. Κόβουμε τα ψητά λαχανικά στα κομμάτια που θέλουμε, περιχύνουμε με την σάλτσα και σερβίρουμε κατά προτίμηση ζεστά.

Λαχανικά ψητά στο φούρνο με βινεγκρέτ μπαλσάμικο - Roasted vegetables with balsamic vinaigrette - Vegan in Athens

Facebookpinterestmail
Moby Porcelain - Μια αυτοβιογραφία - Vegan in Athens

Βιβλίο: Porcelain: Μια αυτοβιογραφία – Moby

Στα μέσα της δεκαετίας του ’90, όταν η ηλεκτρονική μουσική και τo rave ήταν στο αποκορύφωμά τους, ήμουν μια έφηβη που ενθουσιαζόταν με την rock, την punk και την brit pop που επίσης εκείνη την εποχή αναδυόταν. Άκουγα Ramones, Pulp και Oasis αγνοώντας οποιαδήποτε κασέτα (και αργότερα cd) περιείχε κάποιο άλλο είδος. “Καταρχήν αυτό δεν είναι μουσική” έλεγα για την ηλεκτρονική, όποτε και αν γινόταν κουβέντα. Ένα απόγευμα όμως στις αρχές των ’00s, στο μικροσκοπικό, φοιτητικό μου σπίτι άκουγα για πρώτη φορά στο ραδιόφωνο το “Everloving” από τον δίσκο “Play” και ένιωσα ότι ακούω κάτι διαφορετικό και μοναδικό μετά από καιρό. Παρότι το συγκεκριμένο κομμάτι δεν είναι το ηλεκτρονικό παράδειγμα που συναντάμε στη μουσική του Moby, μέσα του είναι ευδιάκριτο το προσωπικό του στυλ, η υπογραφή του, το αέρινο και αισιόδοξο στοιχείο. Νομίζω στην Ελλάδα, οι περισσότεροι γνωρίσαμε τον Moby μέσα από τους δίσκους “Play” και “18”, από τους οποίους ακόμα και σήμερα 16-18 χρόνια μετά παίζονται κομμάτια στα ραδιόφωνο. Από την άλλη πολλοί από εμάς ξαναγνωρίσαμε τον Moby ως ένθερμο υποστηρικτή των δικαιωμάτων των μη ανθρώπινων ζώων, ως vegan ακτιβιστή.

Στο Porcelain διαβάζουμε ότι ήδη από το 1987, όταν ακόμα δεν ήταν γνωστό καν πώς προφέρεται η λέξη “vegan” ο Moby είχε υιοθετήσει αυτό τον τρόπο ζωής για ηθικούς λόγους. Σήμερα, ακριβώς τριάντα χρόνια μετά, ο αγώνας για τα δικαιώματα των μη ανθρώπινων ζώων βρίσκεται για αυτόν στο επίκεντρο των ενδιαφερόντων του. Ο γνωστός μουσικός σήμερα ζει στο Λος Άντζελες, έχει το δικό του vegan εστιατόριο και δίνει μια συναυλία το χρόνο, τα έσοδα της οποία πηγαίνουν σε φιλοζωικούς και φιλανθρωπικούς σκοπούς. Φυσικά παραμένει πάντα μουσικός αλλά σήμερα η μουσική γι’ αυτόν δεν είναι μέσο βιοπορισμού, αλλά ελεύθερης έκφρασης – οι πιο πρόσφατοι δίσκοι του είναι αρκετά διαφορετικοί από αυτούς που τον καθιέρωσαν, μια επιστροφή στην παλιά του αγάπη, την πανκ. Μέσα σε όλα αυτά, ο Moby, που το όνομα του πήρε από τον Moby Dick, λόγω μιας μακρινής συγγένειας με τον Herman Melville, συγγραφέα του γνωστού παραμυθιού, δοκίμασε τα συγγραφικά του γονίδια, γράφοντας ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο που περιγράφει μια δεκαετία από την ζωή του από το 1989 έως το 1999.

Ως αναγνώστρια το βρήκα ζωντανό, ειλικρινές, διασκεδαστικό, συνήθως, αλλά και αρκετά συναισθηματικό. Χαμογέλασα πολλές φορές με τις εμμονές και τις αθώες ή σοβαρές ανησυχίες της νεανικής του ηλικίας, αισθάνθηκα ότι γνώρισα τα γεγονότα πίσω από πολλά αγαπημένα μουσικά κομμάτια, ταυτίστηκα με την ευαισθησία του απέναντι στα ζώα, ανθρώπινα και μη ανθρώπινα και απόρησα με τις θρησκευτικές του εμμονές που δημιουργούσαν ένα ενοχικό υπόστρωμα κάτω από απλές καθημερινές χαρές, λυπήθηκα για την εξάρτησή του από το αλκοόλ στο δεύτερο μισό των ’90s . Το Porcelain (που πήρε τον τίτλο του από το ομώνυμο κομμάτι στον δίσκο “Play”) δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι ένα μουσικό βιβλίο, μια αφήγηση πλαισιωμένη αυστηρά γύρω από την καριέρα ενός μουσικού που αναδείχτηκε ή βυθισμένη στην ιστορία κάθε δίσκου εκείνης την δεκαετίας. Αν και δεν λείπουν τέτοιες σελίδες, αυτές δεν έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα στις διηγήσεις από οτιδήποτε άλλο σημαντικό, ενδιαφέρον, αστείο ή συγκινητικό συνέβαινε στη ζωή του μουσικού-συγγραφέα εκείνη την εποχή, όπως τα ρέιβ πάρτι σε καταπράσινα δάση με την ανατολή του ήλιου, το άγχος για την υποχώρηση της γραμμής των μαλλιών του, οι κρίσεις πανικού. Το βιβλίο αυτό λειτουργεί σαν μια βαθιά εξομολόγηση, ένα μοίρασμα ψυχής.

Το Porcelain, πριν μας πάει στο 1989, ξεκινά με ένα σύντομο αλλά σημαντικό πρόλογο δανεισμένο από μια στιγμή του 1976, όπου ο δέκα ετών Moby βρίσκεται σ’ ένα χώρο πλυντηρίων αυτοεξυπηρέτησης μαζί με την μητέρα του, αντιμέτωπος με την φτώχεια, το κρύο και την βαρεμάρα. Διαφυγή του ήταν η μουσική του ραδιοφώνου – έναυσμα να ατενίζει το μέλλον του και να το φαντάζεται ευτοπικό, ένα μεγάλο πάρτι όπου χιλιάδες άνθρωποι θα του χαμογελούν και θα τον καλωσορίζουν. Αυτή η σκηνή θα έρθει ξανά και ξανά στο μυαλό μου όταν διαβάζοντας για την ζωή του διαπιστώνω κάτι που πιο εύκολα βλέπουμε στους άλλους παρά στον εαυτό μας, το γεγονός δηλαδή ότι όσο κι αν μεγαλώνουμε, όσο επιτυχημένοι/ες και αν γινόμαστε, το φοβισμένο παιδί μέσα μας, αν δεν το εντοπίσουμε και δεν το καθησυχάσουμε, μπορεί να επανέρχεται ξανά και ξανά στο προσκήνιο με την μορφή φόβων, ζήλιας, πανικού, συμπλεγμάτων, κλέβοντας την χαρά από την κάθε μέρα, την κάθε στιγμή.

Το υπόλοιπο βιβλίο χωρίζεται σε πέντε κεφάλαια ξεκινώντας από το 1989, όπου ο Moby ζούσε σε μια επαρχιακή πόλη έξω από την Νέα Υόρκη. Ξεκινά ως ένας DJ μερικής απασχόλησης, τόσο φτωχός που ζει σε ένα δωμάτιο ενός εγκαταλειμμένου, παλιού εργοστασίου, με μέγεθος εννιά τετραγωνικά μέτρα και μετά βίας κερδίζει τα προς το ζην. Ήδη είναι παθιασμένος χριστιανός, straight edge (πανκ υποκουλτούρα που απέχει από το αλκοόλ, τα ναρκωτικά και τον καπνό), vegan αλλά και αρκετά ονειροπόλος ώστε με τις ελάχιστες οικονομίες του να επισκέπτεται επίμονα την Νέα Υόρκη με τον Metro North και να τριγυρίζει μοιράζοντας demo της μουσικής του, τα οποία πιθανότατα δεν άκουγε κανένας. Το όνειρό του τότε ήταν να παίζει DJ σε ένα από τα κλαμπ της Νέας Υόρκης και να πάει να ζήσει εκεί, στην τότε πόλη των ονείρων του, των ευκαιριών και της ζωής. Στα επόμενα κεφάλαια παρακολουθούμε την ροή των ευκαιριών και την λαχτάρα του να τις αδράξει, την πραγματοποίηση των καλλιτεχνικών ονείρων του, την κατάκτηση δόξας και πλούτου και τέλος την αδυναμία όλων αυτών των επιτυχημένων στόχων να οδηγήσουν στην ευτυχία και την ηρεμία. Το φτωχό παιδί του 1989 που ζει την κάθε στιγμή φαίνεται πιο χαρούμενο από τον επιτυχημένο μουσικό που το 1999 αλκοολικός προσπαθούσε να ξεχάσει την δυστυχία του μέσα σε εφήμερες απολαύσεις και να γράψει έναν “τελευταίο” δίσκο, το Play, για να αποχωρήσει από την μουσική σκηνή με το κεφάλι ψηλά.

Το βιβλίο είναι γραμμένο σε πολύ ζωντανό ύφος, εναλλάσσοντας διηγήσεις που αφορούν προσωπικές πτυχές τις ζωής του με ιστορίες επικεντρωμένες στην καλλιτεχνική του πορεία – όχι ότι είναι πάντα σαφές το όριο ανάμεσα στα δύο. Επιπλέον, ένα στοιχείο που δίνει ζωντάνια στο κείμενο είναι οι συνειρμοί που φέρνουν ενδιαφέρουσες παρενθέσεις και εγκιβωτισμένες ιστορίες, διηγήσεις μέσα στις διηγήσεις που αποκαλύπτουν σημαντικές στιγμές όχι μόνο μέσα από την δεκαετία 1989-1999 αλλά και από την παιδική και εφηβική του ηλικία. Νομίζω ότι σε μεγάλο βαθμό τα συγγραφικά γονίδια της οικογένειας πέρασαν και στον Moby!

Πέρα από το να διαβάσουμε για την προσωπικότητα, την προσωπική ζωή και την μουσική σκηνή εκείνης της δεκαετίας στην Νέα Υόρκη, θα απολαύσουμε vegan γεύματα στο Angelica kitchen, το παλιότερο και γνωστότερο vegan εστιατόριο της ΝΥ (το οποίο έκλεισε πρόσφατα μετά από 40 χρόνια λειτουργίας) και σάντουιτς με φυστικοβούτυρο και μαρμελάδα στο αεροπλάνο, θα μάθουμε να φτιάχνουμε τηγανίτες με αλεύρι ολικής και βατόμουρα και να τις απολαμβάνουμε φιλοσοφώντας για το νόημα της ζωής κάτω από τα αστέρια, θα περπατήσουμε παρέα μαζί του ξημερώματα στην Αθήνα, θα κλάψουμε και θα γελάσουμε. Αυτό όμως που μου έμεινε σαν τελική αίσθηση τις δυο φορές που διάβασα το βιβλίο είναι ότι γνώρισα τον Moby, σαν να είχαμε πάει οι δυο μας για έναν καφέ και να μου άνοιξε την ψυχή του. Νιώθω ότι γνώρισα έναν απλό και ειλικρινή άνθρωπο, με προτερήματα και ελαττώματα, φόβους, αγάπες, συναισθήματα, ένα ευαίσθητο και καλοσυνάτο πλάσμα που ακολούθησε την καρδιά του με οποιοδήποτε κόστος και ακολουθώντας την καρδιά του αγωνίστηκε και αγωνίζεται ακόμα για έναν κόσμο χωρίς βία, χωρίς εκμετάλλευση των ανθρώπινων και μη ανθρώπινων ζώων, ένα κόσμο γεμάτο πράσινη φύση και γαλάζιο ουρανό, έναν κόσμο στον οποίο θα ηχεί μόνιμα μια υπέροχη, χαρούμενη μουσική.

Εκδ. Ροπή, 2016, μτφ Αφροδίτη Γεωργαλιού, σελ. 427, [Moby – Porcelain: A Memoir, 2016]

Facebookpinterestmail
Vegan πουτίγκα μήλου με ψωμί, σταφίδες και κανέλα - Vegan, fat-free apple-pie bread pudding with cinnamon and raisins - Vegan in Athens

Vegan μηλόπιτα – πουτίγκα με ψωμί, σταφίδες και κανέλα

Μια vegan συνταγή που είναι στο μυαλό μου συνυφασμένη με το φθινόπωρο, περισσότερο από κάθε άλλη εποχή, είναι η συνταγή της μηλόπιτας. Οποιαδήποτε vegan μηλόπιτα, ωμοφαγική ή ψημένη αργά αργά και ροδοκοκκινισμένη μου κάνει! Στην πραγματικότητα αν αναλογιστώ ποιες είναι οι τρεις πρώτες εικόνες που μου έρχονται στο μυαλό στο άκουσμα της λέξης “φθινόπωρο” σίγουρα θα καταλήξω στα καφετιά φύλλα πάνω και κάτω από τα δέντρα, στη μυρωδιά που αναδύει η γη μετά από την πρώτη βροχή -αν και αυτό δεν είναι εικόνα αλλά εμπειρία ολόκληρη που με συνεπαίρνει- και στην εικόνα μιας φρεσκοψημένης, αχνιστής μηλόπιτας, ακριβώς την στιγμή που βγαίνει από τον φούρνο. Μια εικόνα παρόμοια με την μηλόπιτα της γιαγιάς Ντακ από την παιδική μου ηλικία! Αν περάσατε ή περνάτε ατέλειωτες ώρες με τις ιστορίες της Λιμνούπολης μπορεί να καταλαβαίνετε γιατί θεωρώ ότι η γιαγιά Ντακ έπαιξε σημαντικό ρόλο στην δημιουργία της σημερινής μου εμμονής με τα μηλο-γλυκά που ομολογουμένως δεν ήταν αυτά με τα οποία μεγάλωσα.

Vegan πουτίγκα μήλου με ψωμί, σταφίδες και κανέλα - Vegan apple-pie bread pudding with cinnamon and raisins - Vegan in Athens
Από τις αρχές του Οκτώβρη που μπήκαμε σε φθινοπωρινό κλίμα, έχουμε φτιάξει μπόλικες vegan μηλόπιτες και άλλα μηλο – γλυκάκια όπως είναι οι πολύ τραγανές μπάρες δημητριακών με μήλο. Ωστόσο το γλυκό που απολαμβάνουμε συχνότερα είναι αυτή η vegan μηλόπιτα – σουφλέ (ή vegan πουτίγκα μήλου με ψωμί όπως την ονομάζουν σε άλλε χώρες) που είναι ένα από τα πιο εύκολα, γρήγορα, ελαφριά και υγιεινά γλυκά που μπορώ να σκεφτώ. Τα υλικά της είναι πολύ απλά: μήλα, ψωμί μπαγιάτικο, φυτικό γάλα και ίσως λίγη καστανή ζάχαρη ή όποιο άλλο γλυκαντικό μας αρέσει.

Οι πουτίγκες ψωμιού είναι ένα από τα παλιότερα γλυκίσματα που παρασκευάζονται σε πολλές περιοχές της Ευρώπης και της Αμερική μέχρι και σήμερα. Στο παρελθόν η βασική φιλοσοφία πίσω από αυτό το γλυκό ήταν η οικιακή οικονομία, αφού οι άνθρωποι δεν είχαν την ίδια πρόσβαση στα αγαθά και συνεπώς έπρεπε να εφευρίσκουν τρόπους να αξιοποιούν πλήρως προϊόντα με σύντομο χρόνο ζωής όπως το ψωμί και τα φρούτα. Σήμερα, ο Δυτικός κόσμος με την υπεραφθονία αγαθών έχει ξεχάσει αυτή την απλή φιλοσοφία και μαζί της έχει ξεχάσει την απόλαυση που κρύβεται στην απλότητα. Ακόμα και αυτή η “φτωχική” πουτίγκα πλέον φτιάχνεται με ακριβά ψωμιά τύπου μπριός και περιζήτητα υλικά, είναι φορτωμένη με γλυκαντικά και λιπαρά και έχει γίνει βαριά καθώς η αυθεντική της απλότητα και γεύση έχει καλυφθεί από στρώματα βουτύρου και κρέμας.

 

Vegan πουτίγκα μήλου με ψωμί, σταφίδες και κανέλα - Vegan apple-pie bread pudding with cinnamon and raisins - Vegan in Athens

Αν και προσπαθώ να ζω στο παρόν, μου αρέσει να διδάσκομαι από το παρελθόν και από την σοφία των απλών ανθρώπων. Από τα φοιτητικά μου χρόνια λοιπόν, την συνταγή αυτή την φτιάχνω σε όλες τις πιθανές παραλλαγές της, πάντα με το ψωμάκι που μου περισσεύει, αλλάζοντας τα φρούτα που θα επιλέξω, αφού η κάθε εποχή έχει τα δικά της ή παίζοντας με τα γλυκαντικά που μπορεί να είναι ζάχαρη, πετιμέζι, χαρουπόμελο, αγαύη ή, αν μας αρέσουν τα… άγλυκα γλυκά, απλώς πολτός μήλου χωρίς ζάχαρη. Σε κάποιους/ες ίσως φαίνεται περίεργη η ιδέα να χρησιμοποιήσουμε ψωμί για να φτιάξουμε ένα γλυκό, όμως ας σκεφτούμε ότι οι τούρτες και οι κορμοί, τα κέικ, δηλαδή τα πιο διαδεδομένα γλυκά στην χώρα μας, είναι φτιαγμένα από κάποιο είδος ψωμιού, το οποίο ανάλογα με την συνταγή με την οποία φτιάχτηκε μπορεί να λέγεται παντεσπάνι, τσουρέκι ή κέικ.

Σε αυτή λοιπόν την απλή και συνάμα ιδιαίτερη μηλόπιτα, εκτιμώ την ταχύτητα, την οικονομία την ευκολία, μα πάνω απ’ όλα την υπέροχη γεύση της στην οποία πρωταγωνιστεί το ψημένο μήλο και η κανέλα. Συνήθως μου αρέσει να την γαρνίρω μόλις βγει από τον φούρνο με μια απλή κρέμα αρωματισμένη με βανίλια και φυσικά την αφήνω να ξεκουραστεί για μισή ωρίτσα τουλάχιστον πριν την σερβίρουμε.

Vegan πουτίγκα μήλου με ψωμί, σταφίδες και κανέλα - Vegan apple-pie bread pudding with cinnamon and raisins - Vegan in Athens

Υλικά

1ο μείγμα

  • 1 μέτρια φραντζόλα ψωμί χωριάτικο -λευκό ή ολικής- χωρίς τις γωνίες (να ζυγίζει περίπου 300 γρ. χωρίς τις γωνίες)
  • 2 μέτρια μήλα καθαρισμένα και κομμένα σε κύβους
  • 1/2 φλιτζ. σταφίδες ξανθές
  • 1 κ.γ. κανέλα τριμμένη
  • 1/4 κ.γ. γαρύφαλο τριμμένο

2ο μείγμα

  • 240 ml φυτικό γάλα χωρίς ζάχαρη ή γλυκαντικά (το γάλα σόγιας δουλεύει πολύ καλά)
  • 240 γρ πουρέ μήλου (έτοιμο ή σπιτικό)
  • 1 κ.σ. αλεύρι
  • ½ φλιτζ. + 1 κ.σ. (85 γρ.) ακατέργαστη καστανή ζάχαρη
  • 2 κ.σ. κονιάκ ή χυμό πορτοκαλιού

για την κρέμα βανίλιας

  • 1 3/4 φλιτζ. φυτικό γάλα χωρισμένο
  • 3 κ.σ. γεμάτες ακατέργαστη καστανή ζάχαρη
  • 2 1/2 κ.σ. κορν φλάουρ ή άμυλο ρυζιού
  • 1 κ.γ. φυσικό εκχύλισμα βανίλιας ή βανιλλίνη

Vegan πουτίγκα μήλου με ψωμί, σταφίδες και κανέλα - Vegan apple-pie bread pudding with cinnamon and raisins - Vegan in Athens

Εκτέλεση

1. Αφαιρούμε τις δυο γωνίες από την φραντζόλα και την κόβουμε σε φέτες πάχους δύο εκατοστών. Κάθε φέτα την κόβουμε σε κυβάκια.
2. Βάζουμε το ψωμί, το μήλο, την κανέλα και το γαρύφαλο σε ένα μεγάλο μπολ και ανακατεύουμε με ένα κουτάλι.
3. Σε ένα άλλο μπολ ανακατεύουμε μαζί το φυτικό γάλα με τον πουρέ μήλου, το κονιάκ, τη ζάχαρη και το αλεύρι μέχρι να σχηματιστεί ένα ομοιογενές μείγμα. Περιχύνουμε το μείγμα του ψωμιού και ανακατεύουμε καλά.
4. Στρώνουμε ένα ταψάκι 25×16 εκατοστά περίπου με αντικολλητικό χαρτί ψησίματος και μεταφέρουμε μέσα το μείγμα κουταλιά κουταλιά, προσέχοντας να μην μείνουν κενά. Πιέζουμε ελαφρά την επιφάνεια να ισιώσει. Εδώ χρειάζεται να δουλέψουμε με απαλές κινήσεις, ώστε να μην συμπιέσουμε το ψωμί και να γίνει αφράτο το γλυκό μας.
5. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 175 oC για 45-50 λεπτά ή μέχρι να ροδίσει η επιφάνεια.
6. Όσο ψήνεται το γλυκό ετοιμάζουμε την κρέμα. Κρατάμε 1/2 φλιτζάνι από το γάλα και το υπόλοιπο το ρίχνουμε σε ένα κατσαρολάκι μαζί με την ζάχαρη να βράσει. Στο υπόλοιπο γάλα διαλύουμε το κορν φλάουρ και την βανίλια. Μόλις βράσει το γάλα ρίχνουμε μέσα το μείγμα του κορν φλάουρ και ανακατεύουμε με μια ξύλινη κουτάλα για 5-10 λεπτά ώσπου να δέσει η κρέμα. Την μεταφέρουμε σε ένα γυάλινο ή μεταλλικό σκεύος και καλύπτουμε την επιφάνειά της με μεμβράνη για να μην πιάσει κρούστα.
7. Όταν βγει το σουφλέ μήλου από τον φούρνο περιχύνουμε με την μισή κρέμα και αφήνουμε για μισή ώρα τουλάχιστον να κρυώσει. Σερβίρουμε ζεστή με μια επιπλέον κουταλιά κρέμας.

Vegan πουτίγκα μήλου με ψωμί, σταφίδες και κανέλα - Vegan apple-pie bread pudding with cinnamon and raisins - Vegan in Athens

Σημείωση: Στην συνταγή αυτή χρησιμοποιώ χωριάτικο ψωμί και μάλιστα στην πιο ρουστίκ μορφή του, δηλαδή με την κόρα, καταρχήν γιατί δεν αγοράζουμε ψωμί του τοστ. Πολλά από τα συσκευασμένα ψωμιά για τοστ περιέχουν ζωικά, συντηρητικά, υδρογονωμένα λίπη και ζάχαρη. Αντίθετα το χωριάτικο ψωμί, ειδικά αν είναι σπιτικό και με αλεύρι ολικής, περιέχει μόνο αγνά υλικά και επιπλέον δεν λασπώνει στο ψήσιμο, χαρίζοντας ωραία υφή στο γλυκό. Αν θέλουμε να φτιάξουμε σπιτικό πουρέ μήλου θα βρούμε οδηγίες εδώ.

 

Facebookpinterestmail