Μια Αυγή αλλιώτικη απ’ τις… άλλες

Οι φίλοι που μας παρακολουθούν θα έχουν προσέξει πως τον τελευταίο καιρό το Vegan in Athens δεν ανανεώνει τακτικά το περιεχόμενό του, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει πως δεν είναι πολλά αυτά που θέλω να γράψω και να μοιραστώ. Ωστόσο όλος σχεδόν ο χρόνος μου τους τελευταίους μήνες, ανήκει σε ένα μικρό πλασματάκι που έχει κλέψει αυτόν που αναλογούσε στην προετοιμασία της κάθε ανάρτησης. Αυτό που θέλω λοιπόν να μοιραστώ σήμερα είναι η γέννηση της μικρή μας Αυγής, της πιο λαμπερής Αυγής που έχουμε δει εγώ και ο μπαμπάς της -αν και ήταν μερικές ώρες μετά το ξημέρωμα όταν την αντικρίσαμε για πρώτη φορά πριν δύο μήνες!

Από την πρώτη μέρα που γεννήθηκε θηλάζει αποκλειστικά, χάρη στην προετοιμασία που είχαμε κάνει τους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης – αρκετό διάβασμα, επικοινωνία με μανούλες που θηλάζουν (τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης βοηθούν πολύ σε αυτό), σεμινάρια θηλασμού και εσωτερική προετοιμασία, προσκαλώντας την ηρεμία, την αποδοχή, την χαρά να εκτοπίσουν την όποια ανασφάλεια, τον όποιο φόβο, την όποια κινδυνολογική φωνή. Για εμάς, τους γονείς της, ο θηλασμός είναι εξαιρετικά σημαντικός αφενός γιατί θεωρούμε πως είναι το μεγαλύτερο και το μοναδικό πραγματικό δώρο που μπορώ να προσφέρω ως μαμά τώρα στην μικρή μας και αφετέρου γιατί το να κλέψω γάλα από άλλες θηλάζουσες μη ανθρώπινες μανούλες, απλώς δεν υπήρχε στις επιλογές μας.

Η μαγευτική εμπειρία του να είμαστε γονείς μας έχει συνεπάρει και τα συχνά καλέσματα της μικρής μας που χρειάζεται τακτικά μητρικό γάλα και ζεστές αγκαλιές, σβήνουν οποιαδήποτε άλλη σκέψη ή έγνοια. Κατά συνέπεια θα χρειαστώ μερικές εβδομάδες ώσπου να αρχίσω ξανά να μοιράζομαι μαζί σας αναρτήσεις και συνταγές. Άλλωστε στον ελάχιστο χρόνο που διαθέτω στην κουζίνα οι επιδόσεις μου είναι επιεικώς απογοητευτικές – έχω κάψει μια κατσαρόλα μπάμιες, ένα ταψί ψητά λαχανικά, κάτι φιλετάκια σόγιας μαριναρισμένα και κάτι μακαρόνια από την προηγούμενη που προσπάθησα να ζεστάνω, καταστρέφοντας εντελώς το αγαπημένο μου τηγάνι. Μερικές φορές ξεχνάω τα μπαχαρικά ή νομίζω ότι δεν έχω προσθέσει και προσθέτω ξανά… Βέβαια έχω μια υπέροχη συνταγή για κέικ λεμονιού για το οποίο κάποια στιγμή θα σας γράψω, ωστόσο αυτή τη φορά βγήκε λίγο…. πικρό – επειδή δεν ήξερα αν θα προλάβω να πάρω το ξύσμα και το χυμό από τα λεμόνια (όπως λέει η συνταγή) μέχρι το επόμενο ξύπνημα της μικρούλας, έβαλα ολόκληρα τα λεμόνια στο μούλτι. Όπως σας έχω γράψει αρκετές φορές, το λευκό μέρος από την φλούδα των εσπεριδοειδών πικρίζει. Δάσκαλε που δίδασκες!!!

 

Αυτό το απόκοσμο συναίσθημα που με κάνει να ξεχνάω και να αφήνω τα πάντα στο κάλεσμα του μωρού μου, για το οποίο διάβαζα και άκουγα και που τώρα βιώνω για πρώτη φορά, με ωθεί όλο και συχνότερα να σκέφτομαι με κατανόηση όλες τις μη ανθρώπινες μανούλες. Ακόμα και αν δεν ήμουν vegan είμαι βέβαιη ότι θα γινόμουν τώρα ως μητέρα. Ακόμα πιο συχνά πλέον φέρνω στο μυαλό μου τις μαμάδες που τους στερούν τα μικρά τους και τις αναγκάζουν επανειλημμένα να ζήσουν τον αβάσταχτο πόνο του αποχωρισμού, την αγωνία, την απώλεια, τον τρόμο για την ασφάλεια του παιδιού τους, ίδιο με αυτό που θα τσάκιζε μια ανθρώπινη μαμά ή, ποιος ξέρει, μπορεί και μεγαλύτερο. Καθώς δεν μπορούν να μας το εκφράσουν με ανθρώπινες λέξεις μας δημιουργούν την ψευδή -αν και επιστημονικά αποδεδειγμένα λανθασμένη- εντύπωση ότι δεν βιώνουν συναισθήματα. Εδώ και χρόνια γνωρίζουμε πως οι τετράποδες μανούλες βιολογικά, βιοχημικά, συμπεριφορικά – άρα γιατί όχι και συναισθηματικά – αντιδρούν με παρόμοιο τρόπο όπως και εμείς στη γέννηση και στην μητρότητα, βιώνουν με παρόμοιο τρόπο την απώλεια και για αυτές όπως και για εμάς το παιδί τους είναι μοναδικό και είναι για τις ίδιες το σημαντικότερο. Συνεπώς καμία απόλαυση – πόσο μάλλον αυτή του στομάχου- δεν είναι τόσο σοβαρή που να δικαιολογεί τον βασανισμό τους. Εφόσον μπορούμε να είμαστε υγιείς, ακόμα και σε κρίσιμες περιόδους όπως η εγκυμοσύνη χωρίς να καταναλώνουμε ζωικά, οφείλουμε στα μη ανθρώπινα αδέρφια μας την ελευθερία και την αξιοπρέπεια που τους αρμόζει.

Σε λίγο είναι η ώρα που θα ξυπνήσει η τοσοδούλα μας – πόσο γρήγορα μεγαλώνει!- και θα σουφρώσει το μουτράκι της που είναι ίδιο με του μπαμπά της, θα βάλει τα χεράκια της στο στόμα της και θα κουνάει το κεφαλάκι της για να δει πού είμαι -φυσικά είμαι δίπλα της, το αριστερό μου χέρι ακουμπά την πλατούλα της και το δεξί πληκτρολογεί (πολύ αργ΄ά!!!). Η μικρή μας δεν ξέρει ακόμα να μιλάει όμως μπορεί να επικοινωνεί μαζί μου και να καταλαβαίνω την γλώσσα της ώστε να ανταποκρίνομαι στις ανάγκες της κάθε φορά. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γλωσσικές γνώσεις ή αυξημένη πνευματική οξύτητα για να αφουγκραστεί κανείς ένα παιδί που πεινάει, ένα παιδί που φοβάται, ένα παιδί που θέλει να νιώθει την θαλπωρή της μητέρας του, μια μητέρα που σπαράζει, ανεξάρτητα από τη φυλή, το φύλο ή το είδος. Αυτό που χρειάζεται είναι ευαισθησία, θάρρος και τόλμη, να αναλογιστούμε ξανά όλα όσα μας υπαγορεύει το ανθρώπινο συλλογικό Εγώ -ένα φοβισμένο, συμπλεγματικό εγώ που αρέσκεται να μας τοποθετεί ως είδος στο κέντρο της πλάσης – να ξεπεράσουμε τις βάρβαρες κοινωνικές πεπατημένες που στηρίζουν/ονται στην εκμετάλλευση των πιο αδύναμων και να ανοίξουμε τα φτερά μας προς έναν όμορφο, δίκαιο και ειρηνικό κόσμο γεμάτο αγάπη και ενσυναίσθηση. Μέχρι να αδειάσουν όλα τα κλουβιά και ακόμη παραπέρα.

ΥΓ Η Πέτρα ήδη έχει γίνει η καλύτερη φίλη της Αυγής! Μόλις κλάψει τρέχει να μας ειδοποιήσει, την κοιτάζει με απίστευτη αγάπη, μόλις βάλουμε το μάρσιπο ξέρει πως όλα τα κοριτσάκια θα πάμε βόλτα και τις υπόλοιπες ώρες της αρέσει να κοιμάται κοντά της. Αδέρφια…

Similar Posts:

Facebookpinterestmail

18 comments

  1. Goji Mary says:

    Να σας ζήσει η μικρή, να είναι γερή και ευτυχισμένη! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από το μητρικό θηλασμό, και για μένα ήταν οι πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής μου, ίσως ακόμα περισσότερο και από τις γέννες. Όταν θα αρχίσει να σε κοιτάει στα μάτια θηλάζοντας να δεις πόσα θα σου «λέει»! Απόλαυσε κάθε στιγμή μαζί της, θα περάσει πολύ γρήγορα ο καιρός, μου το έλεγαν και δεν το πίστευα… σου εύχομαι κάθε ευτυχία μέσα από την καρδιά μου!

    • Πόσο σε ευχαριστώ για το όμορφο σχόλιο!!! Και για εμένα ο θηλασμός είναι η πιο μαγευτική στιγμή της ζωής μου και το απολαμβάνουμε τόσο πολύ και οι δυο μας 🙂 Οι ευχές σου για την μικρούλα μας είναι το πιο όμορφο δώρο που υπάρχει! Όλες τις ευχές σε εσένα και την οικογένειά σου και από τους τέσσερις μας -δίποδους και τετράποδους!

  2. Αλίκη says:

    Τι υπέροχο! Κοριτσάκι λοιπόν! Γερή και τυχερή να είναι η μικρούλα σου!
    Ο θηλασμός είναι ο,τι καλύτερο μπορείς να προσφέρεις στο μωρό και ο,τι πιο φυσιολογικό κάθε μαμά να θηλάζει το δικό της μικράκι. Χαίρομαι πάρα πολύ για την καινούρια ζωούλα που θα μεγαλώσει σε μια οικογένεια που δεν προωθεί την κακοποίηση των ζώων.

    • Αλίκη μου! Τελικά κοριτσάκι 🙂 Σε ευχαριστώ πολύ για τις ευχές. Πράγματι ο μητρικός θηλασμός είναι σπουδαίο δώρο και για το βρέφος και για τη μαμά 🙂 Τις ευχές και τα φιλιά μου!!!

  3. Ζετα says:

    Ζω ακριβως τη ζωη που περιγραφεις!! Η μικρη μας ειναι 4 μηνων και θηλαζουμε αποκλειστικα και η μεγαλη της «σκυλοαδερφη» 12 χρονων!! Οι στιγμες που ζουμε ειναι μαγικες! Θα ηθελα να σε ρωτησω αν μπορεις να βρεις με τι προτεινεις να αντικαταστησουμε το μητρικο γαλα οταν σταματησουμε να θηλαζουμε! Φυτικο γαλα αραγε η καποιο σμουθι??? Και εχεις συνταγες να μας προτεινεις που θα μπορουσαμε να δωσουμε στη μικρη οταν πρεπει να βαλει τη στερεα τροφη στο προγραμμα? Ευχαριστω!Να σας ζησει!

    • Ζέτα μου σε ευχαριστώ για το σχόλιο – είναι μαγεία πράγματι. Η Πέτρα μας είναι 11 ετών τώρα! Σχετικά με το γάλα, ο παγκόσμιος οργανισμός υγείας λέει πως όλα τα βρέφη καλό είναι να θηλάζουν αποκλειστικά τους πρώτους 6 μήνες και να συνεχιστεί ο θηλασμός μαζί με στέρεες τροφές από εκεί και πέρα. Ο θηλασμός καλό είναι να καλύψει τα δύο πρώτα χρόνια τουλάχιστον. Ένα παιδάκι που καταναλώνει ποικιλία τροφών από όλες τις ομάδες φυτικών τροφίμων μπορεί να καλύπτει όλες τις ανάγκες του. Γάλα χρειάζονται μόνο τα βρέφη – όπως γίνεται με όλα τα θηλαστικά έτσι και με εμάς. Τα φυτικά γάλατα ή τα σμούθι δεν αντικαθιστουν το γάλα αφού έχουν εντελώς διαφορετική σύσταση. Οπότε θηλάζουμε και απολαμβάνουμε την αγκαλιά τους για πολύ πολύ καιρό και έπειτα τα εκπαιδεύουμε να τρέφονται σωστά επιλέγοντας μη επεξεργασμένα τρόφιμα από όλες τις ομάδες. Πολύ χαίρομαι που θα κάνουμε παράλληλα το ταξίδι της μητρότητας!

  4. Δήμητρα - Θεσσαλονίκη says:

    Τι υπέροχα συναισθήματα, τι μοναδικές στιγμές ζείτε…
    Χάρηκα τόσο πολύ με τη χαρά σας Βίκυ μου!! Να είναι γερό το πλασματακι σας, να το χαίρεστε και να το δείτε να πραγματοποιεί τα όνειρα του, σας εύχομαι μέσα απ’την καρδιά μου. Σ’ευχαριστούμε για το αριστουργηματικό μοίρασμα…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *